Vegenerat Biegowy

4 minuty czytania 24 stycznia 2022 Brak odpowiedzi

BAO Z CHLEBOWCEM SRIRACHA

Z bułeczkami bao, po raz pierwszy spotkałem się na Wege Festiwalu w Bydgoszczy. Miękkie, puszyste ciasto i w środku fantastycznie przyrządzony chlebowiec, którego również wcześniej nie smakowałem. Doświadczenie wypełnione ślinotokiem. Wczoraj, po długim wybieganiu, wpadłem na pomysł, by odświeżyć wspomnienie o chińskich bułeczkach, serwując je również z chlebowcem. Wiedziałem, że nie będzie lekko, bo głód zaczął już mnie smagać biczem po żołądku, więc nie mogłem sobie pozwolić na eksperymenty w postaci marynowania jackfruita. Musiałem działać dynamicznie i skutecznie, żeby już dłużej nie czekać na upragniony posiłek. Przygotowałem sobie wszystkie produkty, naczynia, uporządkowałem myśli…No właśnie z tym ostatnim coś nie do końca zagrało, bo moje uwielbienie do mąki i drożdży odrobinę się zagalopowało. Tajemnicą poliszynela jest fakt, że uwielbiam smak drożdży. Troszkę się rozpędziłem w ich odmierzaniu. Ciasto szybko osiągnęło zadowalające rozmiary, a jego dalsza obróbka, była czystą formalnością, która odziała się w przyjemność. Zaskoczenie przyszło, gdy ułożyłem ciasto na parze. Po 20 minutach, zamiast subtelnych małych bułeczek, miałem wulgarnie nabrzmiałe buły. Swoją drogą, niezłe danie mi się wczoraj ujeBAO.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 22 stycznia 2022 Brak odpowiedzi

ŚNIADANIE A`LA PUDDING CHLEBOWY

słodkości, śniadanie

Na Waszych oczach tworzy się historia i dzieje się rzecz niebywała. Drugi raz w tym tygodniu wstawiam przepis na słodkie śniadanie. Nie wiem czym podyktowane są takie posunięcia, gdyż jak już wspominałem wcześniej, wytrawny ze mnie zawodnik. Być może to kwestia zimy, która nasila pragnienie słodyczy lub PESEL brutalnie daje znać o sobie. Bez względu na przesłanki, którymi się kierowałem, efekt jest bardzo zadowalający. Wszystko zaczęło się od chałki, która od kilku dni zalegała w tzw. chlebaku. Dzięki niej przypomniałem sobie o puddingu chlebowym, na który natknąłem się kilka lat temu. Zawsze obiecywałem sobie, że muszę zrobić swoją wersję. Z moimi smakami. Taką, którą zaspokoi moje wszystkie pragnienia smakowe i rozpier… roztrzaska kubki smakowe na milion kawałków. Klasyczny przepis zawiera jajka, których nie używam, więc spokojnie mogłem użyć mąki z cieciorki lub skrobi ziemniaczanej. Jednak nie tędy droga. Śniadanie ma być śniadaniem, a nie jakimś popołudniowym wypiekiem chlebowym. Gdy tak myślałem nad jakimś spoiwem całości, nieśmiało z szuflady wysunęła się Kasza Manna. Pięknie to rozegrała. Uwierzcie mi, fantastycznie wpasowała się w chałkę.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 20 stycznia 2022 Brak odpowiedzi

PIECZONA KASZA MANNA.

przekąska, słodkości, śniadanie

Pamiętam nasze pierwsze spotkanie w przedszkolu. Ok, nie pamiętam. Wymyślam przy popołudniowej kawie historyjkę, żeby zbyt sztywno nie było przy czytaniu przepisu. Zatem od początku. Dawno, dawno temu, w dniu, w którym niosłem Faraona do chrztu. Stop! Chyba, za bardzo płynę. Zacznę więc jeszcze raz. Kaszę mannę serwowano mi od kiedy pamiętam, a pamięć pomimo 44 wiosen, dotrzymuje mi dziarskiego kroku. No może czasem kuleje, ale to są sporadyczne przypadki. Najbardziej utkwiły mi w pamięci dwa zestawy. Jeden z nich obejmował cukier i cynamon, a drugi zazwyczaj sok z wiśni, od którego uginały się półki w naszej piwnicy. Gdy już nieco podrosłem i zniknęło mleko spod mojego nosa, a zamiast niego zaczął się pojawiać pierwszy wąs, zwany „młodzieńczym kabanem”, zapomniałem o przysmaku z dzieciństwa. Przez długie lata nie było mi dane posmakować tzw. kaszki, ale kilka dni temu, będąc w niemieckim dyskoncie spożywczym, dojrzałem ją na półce. To było jak olśnienie. W jednej chwili zapragnąłem ponownie poczuć jej smak. Pech chciał, że podczas tej samej wizyty w sklepie, kupiłem kilka innych rzeczy i wcześniej wspomniana dama, przejęła rolę drugoplanową. Osadzona w ciemnym kącie szafki oczekiwała na swoją kolej, by pomysł na jej wykonanie mógł dojrzeć. Cieszę się, że nie poszedłem w gotowany standard, bo pieczona wersja okazała się daniem, które będę po stokroć powtarzał.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 19 stycznia 2022 Brak odpowiedzi

PIECZONE PLACKI ZIEMNIACZANE Z KISZONĄ KAPUSTĄ I PIECZARKAMI

danie główne

W związku z tym, że pochodzę z Pyrlandii, w moim domu bardzo często gościły plyndze. Nie wiem, jak w swoich regionach mówicie na placki ziemniaczane, ale u nas od zawsze były nazywane, tak jak wspomniałem powyżej. Kto nie wierzy, niech zerknie na stronę Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi i przekona się o tym, że nie ściemniam. Nawet w rządzie (mała litera użyta świadomie) wiedzą, że plyndze są dobre i w 2009 roku, wpisali tę potrawę na listę produktów tradycyjnych. No dobrze. Koniec tych dyrdymałów. Próbuję zrzucić kilka, no może kilkanaście kilogramów, ale od kilku dni chodziły za mną placki ziemniaczane. Co robić?- pomyślałem. Przecież jeśli wciągnę takiego konkret placka, z którego olej kapie bardziej niż z wysłużonego Golfa, to cały misterny plan pójdzie się pier….znaczy, legnie w gruzach. Chwilę pogłówkowałem, przemieliłem w głowie przpis i przypomniało mi się, że niespełna dwa lata temu już podjąłem próbę upieczenia plyndza i wyszło coś bardzo smacznego. Tym samym wpadam tu dziś do Was niczym rycerz na białym koniu, z tarczą z pyry. Nie mogłem zrobić kilku placuszków. Musiałem przywalić z placka, który średnicą przypomina koło od Rometa. Życzę udanego pieczenia i smacznego 🙂

PLACKI ZIEMNIACZANE:

1 kg ziemniaków (przed obraniem),
500 g kapusty kiszonej,
1 duża cebula,
3 ząbki czosnku,
1 płaska łyżeczka soli,
pieprz,
1/2 łyżeczki kminku,
olej do wysmarowania blachy.

Ziemniaki obieramy, myjemy i ścieramy na najdrobniejszych oczkach tarki jarzynówki.
Kapustę odsączamy z soku i drobno kroimy,
Cebulę ścieramy na tych samych oczkach tarki.
Czosnek przeciskamy przez praskę.
Wszystkie składniki mieszamy i doprawiamy.
Blachę wykładamy papierem do pieczenia, smarujemy olejem i rozprowadzamy masę. W moim przypadku były to dwie okrągłe blachy do pizzy, o średnicy 30 cm.
Pieczemy przez 30-35 minut w temperaturze 180 stopni. Bez termoobiegu.
BARDZO WAŻNE jest, by wysmarować papier olejem. Jeśli tego nie zrobicie, możecie mieć problem z oderwaniem placka od papieru.

PIECZARKI:

200 g pieczarek,
1 cebula,
2 ząbki czosnku,
1/2 pęczka pietruszki,
180 g wegańskiej śmietany 18% (plantON),
5 suszonych pomidorów z zalewy,
pieprz,
sól,
olej do smażenia.

Pieczarki kroimy w plastry i podsmażamy na oleju. Chcąc wykorzystać to co mam w kuchni, użyłem zalewy z suszonych pomidorów.
Gdy pieczarki się lekko zarumienią, dodajemy cebulę i czosnek. Sposób krojenia dowolny.
Gdy cebula się zeszkli, dodajemy pokrojone pomidory. Smażymy przez 2-3 minuty.
Dodajemy śmietanę. Podejrzewam, że dla niektórych konsystencja może być nieodpowiednia, dlatego można dodać odrobinę mleka roślinnego, by rozrzedzić sos,
Ostatnim etapem będzie dodanie posiekanej natki pietruszki.
Placek ziemniaczany kroimy jak pizzę, w trójkąty. Podajemy z pieczarkami wg. powyższego przepisu.

3 minuty czytania 18 stycznia 2022 Brak odpowiedzi

PIECZONA FASOLA W SZMACIE

danie główne, kolacja, przekąska

Placek tortilla pojawił się w moim życiu ładnych kilkanaście lat temu. Od pierwszej chwili przypadliśmy sobie do gustu, gdyż nic tak nie ratowało sytuacji jak szmata, która nafaszerowana warzywami, była świetnym zamiennikiem pieczywa. Przez wszystkie lata znajomości, opanowałem najróżniejsze techniki zwijania i zawijania. Składałem elastyczne placki w trójkąty, owale, kwadraty, rożki, stożki i cholera wie w co jeszcze. Było to tak dawno, że już nie pamiętam. Jednak, żeby nie było tak kryształowo, w każdej opowieści z której wylewa się optymistyczny wodotrysk, musi pojawić się jakieś ale. No i tak też jest w tym przypadku. Od kiedy tortilla zaczęła się przewijać pomiędzy moimi garami, bardzo chciałem ją wypełnić fasolą w pomidorach. Wielokrotnie podejmowałem próby, by choć przybliżyć się do spełnienia swoich pragnień, ale zawsze kończyło się tak samo. Fasola, zamiast pozostawać w zamkniętej strukturze placka, postanawiała robić mi na złość i roz***dalała się po całej patelni, czy też opiekaczu. Myślałem już, że może stopień ostrości jest za wysoki i rozcina strukturę szmaty. Odpuściłem na kilka lat fasolowe próby, ale ostatnio znów powróciły pragnienia i niespełnione marzenia. Biorąc pod uwagę, że po latach jestem bogatszy o kilka pięter wiedzy kulinarnej, wpadłem na pomysł, by tę wiatropędną francę podpiec. No i masz. Tyle lat cierpienia i tęsknoty, a wystarczyło użyć piekarnika.

CZYTAJ WIĘCEJ