przekąska – Vegenerat Biegowy

2 minuty czytania 12 kwietnia 2022 Brak odpowiedzi

IDEALNE CHLEBKI NAAN

Tajemnicą poliszynela jest, że w moim menu królują wytrawne i bardzo zdecydowanie doprawione dania. Nie jest więc dziwne, że w trakcie podróży po kraju, na moim celowniku są lokale, które nie boją się przypraw i nie podają na talerzu bezsmakowej mieszaniny warzyw. Wybierając miejsce, gdzie będę się stołował w obcym mieście, zawsze na pierwszym miejscu jest kuchnia indyjska, która słynie z dań przepełnionych aromatem i niesamowitym smakiem. Pominę już wodotryski dotyczące poszczególnych pozycji menu, gdyż dziś będzie mowa o czymś, co tak naprawdę jest dodatkiem do konkretnego dania. Naan, bo o nim dziś mowa. Ociekający tłuszczem, aromatyczny, po brzegi wypełniony glutenem, który z dodatkiem czosnku, potrafi rzucić na kolana i wymusić modły dziękczynne. Pójść do restauracji i nie zjeść chlebka naan, to jak wejść do Starbucksa i zamówić colę. Wystarczająco długo przetrzymałem Was z tym przepisem. Do dzieła!

CZYTAJ WIĘCEJ

4 minuty czytania 3 lutego 2022 Brak odpowiedzi

DROŻDŻOWE ROLADKI Z PIECZARKAMI I BAKŁAŻANEM

kolacja, przekąska, śniadanie

Bywają takie poranki, które nie należą do lekkich i łatwych. Wstajesz z łóżka i zanim postawisz stopę na podłodze, już się wkurzasz, bo koty postanowiły zabawić się Twoim kapciem i wcisnęły go pod łóżko lub zrzuciły ze schodów. Gdy po kilkuminutowych poszukiwaniach odnajdujesz zgubę, transferujesz swe zaspane ciało do kuchni. Otwierasz lodówkę i bez większej inwigilacji i szperactwa wiesz, że z połowy przerżniętego bakłażana, smutnych, zmęczonych czasem pieczarek i kilku suszonych pomidorów, niewiele jesteś w stanie wykombinować. Czytelnikowi wątpiącego w mą kreatywność przypominam, że do pełnego przebudzenia potrzebuję około 30 minut, a minęło dopiero 12. Wciągnę bułę na sucho – pomyślałem. Gdy otworzyłem chlebak, moim oczom ukazało się wielkie NIC wymieszane z pustką. Gdybym się nachylił nad tym pojemnikiem i głośniej coś powiedział, echo obudziłoby wszystkich domowników i sąsiadów w promieniu 10 kilometrów. No dobra, mogę zapomnieć o szybkiej, pysznej kanapce. Na zapchanie gęby suchą bułą też nie mam co liczyć. Muszę spiąć poślady i zasuwać do sklepu. Zanim zacząłem się ubierać, przypomniałem sobie, że o 5 nad ranem, jakiekolwiek pieczywo mogę dostać na stacji benzynowej, kupując hot doga bez kiełbasy. Nie miałem wyjścia, musiałem zakasać rękawy, przeprosić lodówkowy asortyment i ubłagać mąkę, by pomimo wczesnej pory, połączyła się w miłosnym uścisku z drożdżami. Nie było lekko o świcie zabrać się za gotowanie, ale tym sposobem ch**owy początek dnia, zamieniłem w smaczny poranek.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 26 stycznia 2022 Brak odpowiedzi

BUDYŃ BANANOWY Z PŁATKAMI KUKURYDZIANYMI

przekąska, słodkości, śniadanie

Wczoraj wieczorem zaproponowałem żonie, że dziś na śniadanie mogę zrobić budyń. Raczej nie oponowała i ochoczo przytaknęła, jednocześnie akceptując mój pomysł. No tak, wyskoczyłem z pomysłem, jak Filip z konopią…tfu…z konopi, ale trzeba było wykombinować coś nieszablonowego, spektakularnego. Po czarnych naleśnikach, puddingu chlebowym, czy zapiekanej mannie, już nie jest tak prosto. Wysoko podniosłem sobie poprzeczkę i teraz muszę przez nią skakać, nie mając do dyspozycji żadnej trampoliny. Podanie w miseczce z owocami odpadło już w przedbiegach. Gdy mi ta wizja przeleciała przez głowę, słyszałem w uszach: „ale to już było…” Postawiłem na drugą część tekstu piosenki, jednocześnie pod nosem nucąc: „…i nie wróci więcej”. Musiałem wspiąć się na wyżyny kreatywności i wycisnąć coś więcej niż banały okraszone nijakością. Zacząłem szperać po szafkach w poszukiwaniu inspiracji i to było dobre posunięcie. Pomiędzy blachą do pizzy a tortownicą, dojrzałem formę do muffinek. Strzeliło, błysnęło, zaiskrzyło w ułamku sekundy. Podskoczyłem. Co prawda nie krzyknąłem: „Eureka” i nie wybiegłem nago na ulicę, ale podejrzewam, że poziom szczęścia i entuzjazmu, mógłby rywalizować z emocjonalnym wystrzałem Archimedesa.

CZYTAJ WIĘCEJ

4 minuty czytania 24 stycznia 2022 Brak odpowiedzi

BAO Z CHLEBOWCEM SRIRACHA

danie główne, kolacja, przekąska

Z bułeczkami bao, po raz pierwszy spotkałem się na Wege Festiwalu w Bydgoszczy. Miękkie, puszyste ciasto i w środku fantastycznie przyrządzony chlebowiec, którego również wcześniej nie smakowałem. Doświadczenie wypełnione ślinotokiem. Wczoraj, po długim wybieganiu, wpadłem na pomysł, by odświeżyć wspomnienie o chińskich bułeczkach, serwując je również z chlebowcem. Wiedziałem, że nie będzie lekko, bo głód zaczął już mnie smagać biczem po żołądku, więc nie mogłem sobie pozwolić na eksperymenty w postaci marynowania jackfruita. Musiałem działać dynamicznie i skutecznie, żeby już dłużej nie czekać na upragniony posiłek. Przygotowałem sobie wszystkie produkty, naczynia, uporządkowałem myśli…No właśnie z tym ostatnim coś nie do końca zagrało, bo moje uwielbienie do mąki i drożdży odrobinę się zagalopowało. Tajemnicą poliszynela jest fakt, że uwielbiam smak drożdży. Troszkę się rozpędziłem w ich odmierzaniu. Ciasto szybko osiągnęło zadowalające rozmiary, a jego dalsza obróbka, była czystą formalnością, która odziała się w przyjemność. Zaskoczenie przyszło, gdy ułożyłem ciasto na parze. Po 20 minutach, zamiast subtelnych małych bułeczek, miałem wulgarnie nabrzmiałe buły. Swoją drogą, niezłe danie mi się wczoraj ujeBAO.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 20 stycznia 2022 Brak odpowiedzi

PIECZONA KASZA MANNA.

przekąska, słodkości, śniadanie

Pamiętam nasze pierwsze spotkanie w przedszkolu. Ok, nie pamiętam. Wymyślam przy popołudniowej kawie historyjkę, żeby zbyt sztywno nie było przy czytaniu przepisu. Zatem od początku. Dawno, dawno temu, w dniu, w którym niosłem Faraona do chrztu. Stop! Chyba, za bardzo płynę. Zacznę więc jeszcze raz. Kaszę mannę serwowano mi od kiedy pamiętam, a pamięć pomimo 44 wiosen, dotrzymuje mi dziarskiego kroku. No może czasem kuleje, ale to są sporadyczne przypadki. Najbardziej utkwiły mi w pamięci dwa zestawy. Jeden z nich obejmował cukier i cynamon, a drugi zazwyczaj sok z wiśni, od którego uginały się półki w naszej piwnicy. Gdy już nieco podrosłem i zniknęło mleko spod mojego nosa, a zamiast niego zaczął się pojawiać pierwszy wąs, zwany „młodzieńczym kabanem”, zapomniałem o przysmaku z dzieciństwa. Przez długie lata nie było mi dane posmakować tzw. kaszki, ale kilka dni temu, będąc w niemieckim dyskoncie spożywczym, dojrzałem ją na półce. To było jak olśnienie. W jednej chwili zapragnąłem ponownie poczuć jej smak. Pech chciał, że podczas tej samej wizyty w sklepie, kupiłem kilka innych rzeczy i wcześniej wspomniana dama, przejęła rolę drugoplanową. Osadzona w ciemnym kącie szafki oczekiwała na swoją kolej, by pomysł na jej wykonanie mógł dojrzeć. Cieszę się, że nie poszedłem w gotowany standard, bo pieczona wersja okazała się daniem, które będę po stokroć powtarzał.

CZYTAJ WIĘCEJ