przekąska – Strona 12 – Vegenerat Biegowy

2 minuty czytania 20 października 2017 Brak odpowiedzi

PYRY I SOS TATARSKI Z GRZYBÓW LEŚNYCH

Po Ultramaratonie Leśna Doba wziąłem jeden dzień wolnego w pracy, gdyż wiedziałem, że nie będę w stanie normalnie funkcjonować. Miałem świadomość tego, że braki we śnie będą pogłębiane, gdyż głód dopadający mnie w środku nocy, za każdym razem zaciągał mnie do kuchni. Choć nie chciało mi się wstawać z łóżka, on ciągnął mnie za nogi i zazwyczaj porzucał przy lodówce. Bez wyrzutów sumienia pochłaniałem to, co na ślepo wymacałem na półkach i z triumfalnym gestem wracałem do łóżka. Myślałem, że będę chodził jak Pinokio, któremu Gepetto za słabo wyheblował nogi, ale fizycznie czułem się całkiem nieźle i zamiast odsypiać, jak zboczeniec jakiś, wstałem około godziny szóstej i dzień rozpocząłem od skanowania kuchni, by wymyślić coś szybkiego i pysznego. Wiedziałem, że nie będzie mi się chciało przez kilka godzin mieszać w garach, więc skupiłem się na rozwiązaniach ekspresowych. Nie musiałem czekać zbyt wiele czasu na genialny pomysł, gdyż w trakcie wymacywania produktów w szafce, natknąłem się na słoik z leśnymi grzybami marynowanymi. Zanim słoik ujrzał światło dzienne, widziałem już, jak łączą się ze smakiem ogórka konserwowego, po którego musiałem doskoczyć do sklepu. Nie wiem jak u Was, ale u mnie czasem danie jest tak bardzo otoczone pragnieniem i chęcią jedzenia, że potrafię obiad spożyć o godzinie 10:53.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 5 października 2017 Brak odpowiedzi

PIKANTNE KLOPSY Z KISZONEJ KAPUSTY

danie główne, przekąska

Zaczynasz sprzątać po obiedzie i nagle okazuje się, że w garnku pozostała kiszona kapusta, na którą już nikt nie ma ochoty. Chodzisz po domu od drzwi do drzwi i próbujesz zachęcić do wyzerowania garnka, ale spotykasz się tylko ze spojrzeniami przepełnionymi piorunami. Jest Ci trochę smutno, bo jeszcze przed chwilą, głodna wataha zabijałaby się choćby o kęs jedzenia, a teraz gdy są najedzeni, są zdolni Cię wychłostać, gdy podsuwasz im kolejną porcję. Stoisz nieruchomo z garnkiem w dłoni i próbujesz wykoncypować co dalej. Przecież nie ma sensu wciskać tej resztki do lodówki, bo za chwile pojawi się inne danie i kapusta odejdzie w zapomnienie, a w rezultacie wyląduje w koszu. Nie lubisz wyrzucać jedzenia i choć jesteś najedzony(a), przez głowę przechodzi Ci myśl, by samemu wyczyścić ten garnek i zabrać się w końcu za zmywanie. Chwytasz widelec i w trybie slow motion kierujesz go w stronę garnka. Wiesz, że takie rozwiązanie nie jest najlepsze, ale cóż począć skoro reszta domowników traktuje Cię jak oprawcę żywieniowego. W jednej sekundzie doznajesz olśnienia, a oczy przybierają tak wielki rozmiar, jakby ktoś do pośladków przyłożył przewód z wysokim napięciem. Odstawiasz garnek i wygrzebujesz z szuflad przyprawy, mąki i inne gadżety, które w ułamku sekundy przeleciały Ci przez głowę, zostawiając mglisty obraz. Kapusta, która przed chwilą była największym utrapieniem, przeradza się w fascynujący obraz. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że gdy ściągasz gotowe danie z patelni, z pomieszczeń jak sępy zlatują się domownicy, którzy przed chwilą byli najedzeni po sam korek.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 7 września 2017 Brak odpowiedzi

FASOLKA SZPARAGOWA ZAPIEKANA W MUSZTARDOWEJ MARYNACIE

przekąska

Gdy przechodziłem obok tego lokalu, za każdym razem moją uwagę przyciągała głośna muzyka. Nie był to żaden Zenek Martyniuk, ani też Pani Maryla pakująca się do byle jakiego pociągu. Każdego dnia przez zamknięte pancerne drzwi, wymykały się potężne bity, ubarwione aksamitnym wokalem. Z racji tego, że zazwyczaj spieszyłem się do domu prowadzony głodem, nigdy wcześniej nie przyszło mi do głowy, by zobaczyć co dzieje się w środku. Tego dnia wyjątkowo byłem najedzony, bo przed wyjściem z pracy wciągnąłem porządną porcję ciecierzycy z warzywami. Wiedziałem, że jeśli teraz nie zaspokoję swojej ciekawości, to już nigdy tego nie zrobię. Nie zamierzałem się bawić w podchody, dlatego zaraz po naciśnięciu klamki wtargnąłem do środka. Nie miałem żadnego wyobrażenia o tym miejscu, ale to, co zobaczyłem, przerosło moje najśmielsze wizje. Muzyka, która wcześniej była tłumiona przez grube ściany, teraz wdzierała się do mojej głowy, grając na moich zmysłach jak na harfie, delikatnie je szarpiąc. Nie ma pojęcia, jaki był kształt tego pomieszczenia, gdyż wszystkie ściany były pokryte zielonym pnączem, które tworzyło nieregularne kształty. Choć nie miałem zbytnio czasu, by ocenić sytuację, wydawało mi się, że jestem tam jedynym mężczyzną, w towarzystwie ubranych na zielono kobiet. Zanim zdążyłem cokolwiek zrobić, tańczyłem w towarzystwie wysmuklonych Pań. Bardzo nie chciałem się budzić z tego snu, który mógł trwać wiecznie. Nie chciałem przerwać imprezy z fasolką szparagową.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 23 sierpnia 2017 Brak odpowiedzi

MARYNOWANY BAKŁAŻAN Z SUSZONYMI POMIDORAMI

kolacja, przekąska, śniadanie

Niekiedy jest mi wstyd o tym wspominać, ale zanim przewróciłem swoje menu do góry nogami, wiele produktów omijałem, lub ich nie znałem. Gdy po raz pierwszy usłyszałem o ciecierzycy, myślałem że to jakieś włochate, przyjemne w dotyku zwierzę. Nawet przez myśl mi nie przeszło, że to może być coś do jedzenia. Bakłażana widywałem wielokrotnie, ale jakoś nigdy nie miałem odwagi, by nawiązać z nim bliższą znajomość. Teraz gdy już wiem, z czym to się je, staram się go zapraszać do swojej kuchni jak najczęściej. Budzi on jednak we mnie skrajne emocje, gdyż nie do końca potrafię określić jego płeć i orientację. Są dni, gdy spotykam go w sklepie pod nazwą Oberżyna. W tym przypadku wszystko jest w należytym porządku. Jest to rodzaj żeński, piękne kształty, skóra tak przemiła w dotyku, że chciałoby się głaskać, ugniatać i wbijać w nią palce. Zdarza się jednak, że po kilku dniach to samo warzywo o kobiecych kształtach wyciętych z obrazu Rubensa, zamienia się w wulgarnie brzmiącego Bakłażana. Niby nic się nie dzieje. Ten sam kształt, to samo spojrzenie, nawet jego odzienie niczym nie odbiega od koleżanki Oberżyny. Jednak to już nie to samo. Ostatnio zacząłem więc szperać, czytać, wyszukiwać, by w końcu dowiedzieć się, jaka jest prawda. Już pierwsze wklepanie w przeglądarkę, rozwiało moje wątpliwości. Oberżyna, Bakłażan-to tylko pseudonimy artystyczne Psianki Podłużnej, która postanowiła ukryć przed światem swe prawdziwe dane.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 21 sierpnia 2017 Brak odpowiedzi

TARTA WARZYWNA z „SEREM”

danie główne, kolacja, przekąska

Stałem przed nimi, dzierżąc w dłoni potężny miecz. Nie wiem, skąd miałem siły, by otrzymać to cholernie ciężkie żelastwo, ale machałem nim w powietrzu, jakbym trzymał pawie piórko. Tnąc powietrze, kreśliłem takie wzory, że gdyby ktoś się dobrze przyjrzał, na pewno odczytałby pełne zdania. Wiatr, który szalał w mojej bujnej czuprynie, sprawiał że wyglądałem jak średniowieczny bohater, prężący się przed bitwą. Byłem tak zaaferowany zbliżającymi się wydarzeniami, że nawet przez chwilę nie zastanawiałem się, skąd na mojej głowie wzięły się te pukle. Nie jest przecież tajemnicą, że mam bardzo rzadko spotykane włosy, które mi wyszły jak nic innego w życiu. Nie jest to jednak post o dylematach fryzjerskich, dlatego przejdę do akcji, która za chwilę miała nastąpić. Cisza, która nastała była tak niewiarygodnie brutalna, że nawet przelatująca mucha zdawała się hałaśliwym śmigłowcem, gotowym do walki. W jednej chwili wszyscy ruszyli w moją stronę, chcąc sprawdzić, czy moje wymachiwanie mieczem, było tylko pokazówką, czy może coś potrafię zdziałać. Gdy doszło do pierwszego kontaktu z wrogiem, zacząłem machać jeszcze intensywniej, tracąc przy tym świadomość. Nie wiem, jak to wyglądało z boku, ale ręka pracowała, jakbym zasuwał w fabryce na akord. Dookoła fruwały elementy oręża, a ja z nieskrywaną radością ćwiartowałem kolejnych atakujących. Nagle oślepiło mnie światło i za plecami usłyszałem — Przemek, obudź się! Znów lunatykujesz? Ciekawe, kto pozbiera te warzywa, porozrzucane po całej kuchni?

CZYTAJ WIĘCEJ