#papryka – Strona 2 – Vegenerat Biegowy

1 minuty czytania 6 kwietnia 2020 Brak odpowiedzi

PASZTET Z KISZONEJ KAPUSTY I CIECIERZYCY

Czasem tak bywa w kuchni, że planujesz zrobić obiad, a za chwilę się okazuję, że obiad musisz objąć nową koncepcją, bo zamiast niego wyszła Ci kolacja. Tak było w przypadku tego przepisu. Marzyły mi się piękne małe kotleciki w chrupiącej panierce, ale okazało się, że nie bardzo im się zbiera do chrupkości, a przy próbie przewracania, odkształcają się jak plastelina, przy 40 stopniach Celsjusza. Na szczęście podchodzę do tematu z dystansem i nie wrzucam przy pierwszym podejściu wszystkich klopsików. Zawsze sprawdzam, czy coś z tego wyjdzie. Zostawiam sobie wyjście awaryjne, które pozwala mi w trakcie gotowania zmienić plan. Co prawda wizja przepysznego obiadu wyparowała w mgnieniu oka, ale za to kolacja, była iście królewska! To moje potknięcie, chyba było dobrze pokierowane przez los. Niebawem Święta, a jak wiadomo, pasztetu nie może zabraknąć. Moi Mili, kto uwielbia kiszony smak, koniecznie musi zmiksować kapustę z ciecierzycą.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 25 marca 2020 Brak odpowiedzi

CUKINIA Z TAJSKIM AKCENTEM

danie główne, kolacja

Często na spotkaniach autorskich pada pytanie, czy zawsze gotowałem. W sumie, trudno jest mi ocenić, jak to było wcześniej, ale już jako dziecko, często kręciłem się w kuchni. Zaglądałem do garnków, obserwowałem, czaiłem się. Moja aktywność nie była jednak podyktowana chęcią niesienia pomocy. Baczna obserwacja miała na celu wyłapanie miski na ściankach której pozostał krem do ciasta, podprowadzenie naleśnika, skubnięcie kluski. Często udawało mi się „gwizdnąć” coś do jedzenia, unikając wzroku mamy. Przytrafiało się jednak, że rodzicielka wysłała za mną wydział pościgowy, w postaci mokrej ściery, która swym jestestwem okalała moje lico. Można by rzec, że byłem zwykłym obżartuchem, dla którego liczyło się tylko żarcie. W sumie, to trochę tak było. Jednak nie do końca. Czając się tak za futryną, jak Apacz próbujący upolować bizona, patrzyłem co się dzieje w garach. Choć wtedy nie zwracałem na to uwagi, dziś wiem, że te obrazy pozostały w mojej głowie. Mąki, przyprawy, odgłos krojenia, stukanie łyżki, odgłos młynka, zapach spalenizny – to dla mnie środowisko, w którym czuje się bardzo dobrze. Odnajduje się w tym i dziś z wielką łatwością potrafię łączyć smaki, zanim cokolwiek wrzucę do garnka.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 6 lutego 2020 Brak odpowiedzi

„TATAR”

kolacja, przekąska, śniadanie

Zdaję sobie sprawę, że ten tatar bardzo mocno odbiega od tego klasycznego, który był obowiązkowym elementem, suto zakrapianych peerelowskich imprez. Niemniej jednak technika wykonania i sposób przyprawienia, jest bardzo zbliżony, co pozwala na użycie tego nazewnictwa. Wiem, wiem! Za chwilę znów ktoś wyskoczy z tekstem, negującym moje posunięcie, ale uwierzcie, uodporniłem się na to, jak Stanisław Anioł, na protesty mieszkańców bloku, przy ulicy Alternatywy 4. Skoro nazwa wzięła się od poczynań tatarskich wojowników, którzy wkładali kawałki mięsa pod siodło, dlaczego nie okrzyknąć się Tatarem? Na potrzeby tego dania i posta, mogę zostać roślinożernym tatarskim wojownikiem, który zamiast mięsa, pod siodło upchnął warzywa i swym ciężarem wykonał bardzo ciekawe danie. Swoją drogą lepszą nazwą jest „tatar”, niż „dupą miażdżone warzywa”. Nie będę się zbyt mocno rozpisywał, żeby nie popłynąć. Gdy staram się bronić nazewnictwa swych potraw, humor wjeżdża na poziom ostrości, którego nawet nie obejmuje skala Scoville`a.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 20 września 2018 Brak odpowiedzi

SAJGONKI Z BOCZNIAKAMI I KISZONĄ KAPUSTĄ

danie główne, kolacja, przekąska

Czasem jest tak, że zanim wpadniesz do kuchni, masz w głowie ułożony plan i wydaje Ci się, że nic nie jest w stanie go zachwiać ani zburzyć. Jesteś przekonany, że pragnienia, jakimi się kierujesz, są jedynymi słusznymi, a składniki są idealnie dopasowane. Wszystko powinno grać jak w szwajcarskim zegarku, ale… No właśnie! Dzieje się czasem tak, że jeden impuls, dotyk, spojrzenie, sprawiają, że cały misterny plan rozpada się jak domek z kart. Niezachwiana wizja, nagle okazuje się założeniem, którego kruchość nie jest w stanie przetrwać potężnego uderzenia. W jednej sekundzie wszystko, co sobie zakładasz, rozpada się na milion kawałków i nie ma szans, by poskładać te niemożliwe do ułożenia puzzle. To jeden z tych momentów, w których nie załamujesz rąk w obliczu tragedii, która się właśnie dokonała. Stajesz z szeroko rozpostartymi ramionami, jak zwycięzca i z jeszcze większym impetem podejmujesz działanie. Czasem taki nieoczekiwany zwrot akcji, przynosi największe pokłady szczęścia. Tak też się stało tym razem, gdy podczas ślepego poszukiwania mąki, musnąłem opakowanie papieru ryżowego, schowanego głęboko w szufladzie. Drogie Panie, Przemili Panowie…przedstawiam sajgonki, które miały być pierogami.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 31 sierpnia 2018 Brak odpowiedzi

KLOPSY Z CZERSTWEGO CHLEBA

danie główne, kolacja, przekąska

Wracając z pracy do domu, bardzo często zatrzymuję się przy wiejskiej piekarni. Wodzony za nos zapachem świeżego chleba i bułek, nabywam drogą kupna gorące wypieki i pędzę do domu, by pochłonąć bułę, jeszcze przed jej wystygnięciem. Nie zważam na fakt, że w domu czeka na mnie niedokończony, wczorajszy chleb i czeka na wykończenie, które nigdy nie nadchodzi. Kilka dni temu ponownie poddałem się kuszącym aromatom, które wcisnęły hamulec w samochodzie i po raz kolejny wracałem do domu z plecakiem wypełnionym cudownym zapachem. Po wejściu do domu zacząłem tradycyjnie, przygotowywać sobie kanapkę, ale coś mnie powstrzymało. Kątem oka dostrzegłem chleb, który nieśmiało wysuwał się z papierowej torby. Widziałem jego smutne oblicze i przekaz wypełniony zrezygnowaniem. Wyglądał tak, jakby z jego aromatem uciekły wszystkie siły witalne. Spojrzałem na świeży produkt, który dzierżyłem w dłoni, po czym ponownie rzuciłem okiem w stronę chleba. Czynność tę powtórzyłem kilkukrotnie. Choć miałem wielką ochotę na tę przepyszną, podłużną, wypełnioną ziarnami bułkę, odłożyłem ją. Postanowiłem dać drugą szansę jegomościowi, który wczoraj stał na piedestale. Zdecydowałem zjeść czerstwy chleb.

CZYTAJ WIĘCEJ