#obiad – Strona 6 – Vegenerat Biegowy

2 minuty czytania 7 listopada 2018 Brak odpowiedzi

KLUSKI Z FIOLETOWYCH ZIEMNIAKÓW

danie główne

Wybrałem się do sklepu celem zakupienia kilku produktów, z których mógłbym sklecić jakiś obiad. W związku z tym, że trafiłem do dyskontu z niemieckim akcentem, od razu pognałem na dział owocowo-warzywny. Nie mam zwyczaju śledzenia gazetki promocyjnej, dlatego nie bardzo wiedziałem, czego mogę się spodziewać, w odwiedzonym przeze mnie przybytku rozkoszy witaminowej. Nie zrobiły na mnie wrażenia banany, które spiętrzone w kartonie, wybiły się na pierwszy plan. Rzodkiewka, która lśniła z daleka, też nie przyciągnęła mojego wzroku. Przechodząc obok lśniącej oberżyny, obojętność się ulotniła, wyparta przez namiętne spojrzenie. Musiałem się na chwilę przy niej zatrzymać i dotknąć jej aksamitnej skóry. Wodząc palcami po jej krągłościach, odpłynąłem do krainy, w których rozkwita rozkosz, nawożona żądzami. W pewnej chwili musiałem przerwać te lubieżne manewry, gdyż moim oczom ukazała się przepiękna filetowa bulwa. Nie pamiętam już, ile razy bezskutecznie jej wypatrywałem w marketach, dyskontach, warzywniakach. Zanim moja dłoń sięgnęła po siatkę, w głowie miałem już milion pomysłów, jak się z nią zabawić. Rozkojarzony, nie byłem już w stanie kontynuować zakupów. Pognałem do kasy i chwilę później pędziłem już do domu, by wykorzystać fioletową pyrę.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 3 października 2018 2 komentarze

FASOLA W POMIDORACH ZAPIEKANA POD ZIEMNIACZANYM SOSEM

danie główne, przekąska

Prowadzony okrzykami i głośnym śmiechem, przemieszczałem się wąskim korytarzem. Nie widziałem, dokąd zmierzam, ale czerwona poświata migająca z oddali, rytmicznie napędzała moje nogi. Szedłem przed siebie jak zahipnotyzowany, nie zastanawiając się nad tym, co za chwilę mogę ujrzeć. Nawet nie wiem, czy byłem spokojny, czy może poddenerwowany. W ogóle nie panowałem nad swoim ciałem. Jakbym bezwładnie spadał. Nagle, jakbym się w dziwny sposób teleportował, znalazłem się w pomieszczeniu, gdzie w centralnym punkcie stało jacuzzi. Żeby opisać to, co działo się w środku, musiałbym użyć słów, których nie wypada używać w godzinach porannych, lub zaczerpnąć pełne zdania ze słownika wyrazów dziwnopolskich. Pośrodku całego towarzystwa podskakiwała radośnie dziewczyna, która oskubana z godności i wszelakiego odzienia, nagabywała dwóch jegomości. Jeden z nich chyba nie wylewał za kołnierz, gdyż twarz jego przypominała soczystego pomidora, który etap dojrzewania ma już dawno za sobą. Obok niego siedział wpatrzony w skoczną damę, mały kurdupel. Chyba kilka dni temu rozkładało go przeziębienie i leczył się Czosnkiem. Zalatywało od niego, jakby spodziewał się ataku wampirów. Gdy podszedłem jeszcze bliżej, zobaczyłem inną dzierlatkę, której nos ledwo wystawał zza krawędzi. Chyba ktoś ją mocno zdenerwował, bo siedziała nadęta jak Fasola. W pewnym momencie ktoś wpadł na pomysł, żeby do tej rozpustnej zabawy dorzucić nieco piany, która swą gęstością przykryła wszystkich imprezowiczów i mój obraz. Chyba coś poszło nie tak i wymknęło się spod kontroli, bo głośne okrzyki przerwał głuchy dźwięk, przypominający tłuczone szkło. Przetarłem oczy, otworzyłem je jeszcze szerzej, by wyregulować ostrość i okazało się, że kot strącił kokilkę z obiadem, a mnie się najzwyczajniej przysnęło po obiedzie.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 20 września 2018 Brak odpowiedzi

SAJGONKI Z BOCZNIAKAMI I KISZONĄ KAPUSTĄ

danie główne, kolacja, przekąska

Czasem jest tak, że zanim wpadniesz do kuchni, masz w głowie ułożony plan i wydaje Ci się, że nic nie jest w stanie go zachwiać ani zburzyć. Jesteś przekonany, że pragnienia, jakimi się kierujesz, są jedynymi słusznymi, a składniki są idealnie dopasowane. Wszystko powinno grać jak w szwajcarskim zegarku, ale… No właśnie! Dzieje się czasem tak, że jeden impuls, dotyk, spojrzenie, sprawiają, że cały misterny plan rozpada się jak domek z kart. Niezachwiana wizja, nagle okazuje się założeniem, którego kruchość nie jest w stanie przetrwać potężnego uderzenia. W jednej sekundzie wszystko, co sobie zakładasz, rozpada się na milion kawałków i nie ma szans, by poskładać te niemożliwe do ułożenia puzzle. To jeden z tych momentów, w których nie załamujesz rąk w obliczu tragedii, która się właśnie dokonała. Stajesz z szeroko rozpostartymi ramionami, jak zwycięzca i z jeszcze większym impetem podejmujesz działanie. Czasem taki nieoczekiwany zwrot akcji, przynosi największe pokłady szczęścia. Tak też się stało tym razem, gdy podczas ślepego poszukiwania mąki, musnąłem opakowanie papieru ryżowego, schowanego głęboko w szufladzie. Drogie Panie, Przemili Panowie…przedstawiam sajgonki, które miały być pierogami.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 31 sierpnia 2018 Brak odpowiedzi

KLOPSY Z CZERSTWEGO CHLEBA

danie główne, kolacja, przekąska

Wracając z pracy do domu, bardzo często zatrzymuję się przy wiejskiej piekarni. Wodzony za nos zapachem świeżego chleba i bułek, nabywam drogą kupna gorące wypieki i pędzę do domu, by pochłonąć bułę, jeszcze przed jej wystygnięciem. Nie zważam na fakt, że w domu czeka na mnie niedokończony, wczorajszy chleb i czeka na wykończenie, które nigdy nie nadchodzi. Kilka dni temu ponownie poddałem się kuszącym aromatom, które wcisnęły hamulec w samochodzie i po raz kolejny wracałem do domu z plecakiem wypełnionym cudownym zapachem. Po wejściu do domu zacząłem tradycyjnie, przygotowywać sobie kanapkę, ale coś mnie powstrzymało. Kątem oka dostrzegłem chleb, który nieśmiało wysuwał się z papierowej torby. Widziałem jego smutne oblicze i przekaz wypełniony zrezygnowaniem. Wyglądał tak, jakby z jego aromatem uciekły wszystkie siły witalne. Spojrzałem na świeży produkt, który dzierżyłem w dłoni, po czym ponownie rzuciłem okiem w stronę chleba. Czynność tę powtórzyłem kilkukrotnie. Choć miałem wielką ochotę na tę przepyszną, podłużną, wypełnioną ziarnami bułkę, odłożyłem ją. Postanowiłem dać drugą szansę jegomościowi, który wczoraj stał na piedestale. Zdecydowałem zjeść czerstwy chleb.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 29 sierpnia 2018 Brak odpowiedzi

WEGAŃSKA KASZANKA

danie główne, kolacja, przekąska, śniadanie

Miałem już kilka podejść do wegańskiej kaszanki, nazywanej w półświatku kulinarnym żużlem. Za każdym razem, gdy po obiedzie zostawała porcja kaszy, lawirowałem pomiędzy przyprawami, żeby uzyskać smak, który cały czas pamiętałem. Dzielnie podejmowałem kolejne próby, ale za każdym czasem czegoś brakowało, lub czegoś było za dużo. W związku z tym, że nie uznaję w trakcie gotowania pojęcia „dobre”, wszystkie działania dążyły do uzyskania najwyższego stopnia zajebistości. Wczoraj po raz kolejny z miski zerkały na mnie małe kulki kaszy gryczanej. Miałem wrażenie, że każda z nich ma delikatny wytrzeszcz i zerkają na mnie małymi oczkami. Wydawać by się mogło, że wywierają na mnie presję, ale one tym spojrzeniem tylko zachęcały mnie do działania. Udało im się! Zdecydowałem podjąć kolejną próbę i przypomniałem sobie, co mówiła Jola Słoma z Atelier Smaku. Postanowiłem dorzucić kluczowy, magiczny składnik, jakim okazała się melasa karobowa. Co prawda nie jest to stuprocentowy smak swojskiej kaszanki w naturalnym flaku, ale wrażenia smakowe są bardzo zbliżone. W momencie, kiedy łączysz ją z kiszoną kapustą i ziemniakami, masz wrażenie, że cały świat klaszcze jak chórki u Rubika.

CZYTAJ WIĘCEJ