#obiad – Strona 16 – Vegenerat Biegowy

3 minuty czytania 23 maja 2017 3 komentarze

„KARKÓWKA” Z GRILLA

danie główne

Dlaczego opisując roślinne potrawy, używamy nazewnictwa, które przypisane jest potrawom mięsnym? Powodów jest kilka, które oczywiście mogą spotkać się ze zrozumieniem lub ze strumieniem pomyj wylewanych na ludzi popełniających to „świętokradztwo”. Na swojej drodze spotkałem już dziesiątki osób, które twierdzą, że zrezygnowali z mięsa z pobudek etycznych i choć brakuje im smaku niektórych potraw, nie zabijają, by się najeść. Dlaczego nie wyjść im naprzeciw i nie kombinować z kształtem, smakiem czy nazewnictwem? Przecież kotlet wykonany z soi, mąki czy też innej ciecierzycy, nikogo nie obraża, nie krzywdzi, ani tym bardziej nie powinien zaboleć? Nie do końca rozumiem „dupościsk” niektórych konsumentów kuchni tradycyjnej, którzy na widok wegańskiego steka dostają białej gorączki i zamieniają się w wyrzutnię jadu. Przecież na dobrą sprawę, mięso jest tylko nośnikiem smaku, a całą robotę odwalają przyprawy. Apeluję więc do potencjalnych hejterów i wszystkich, którzy zamierzają mi wytknąć nieprawidłowość w nazewnictwie: Nie zaglądam Wam w gary i nie komentuję golonek, steków i tatarów. W ramach zdrowych relacji międzyludzkich powstrzymajcie się od niczego niewnoszących komentarzy, gdyż wrażenia one na mnie nie zrobią. Próbowałem kuchni tradycyjnej kuchni przez 35 lat, smakowałem jej i niejednokrotnie się nią zachwycałem. Dziś ona jest dla mnie źródłem inspiracji i dzięki niej rozwijam się, gotując z trawy i kamieni.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 18 maja 2017 6 komentarzy

SEITAN

kolacja, przekąska

Choć ostatnio jest straszna nagonka na mojego kumpla z dzieciństwa, nie przyjmuję tych opinii i pielęgnuję naszą przyjaźń. Staram się nie wsłuchiwać w głosy nienawiści i z nieskrywaną radością obwieszczam światu, że kochamy się miłością bezgraniczną. Być może wygląda to dość kontrowersyjnie, gdy dwóch przedstawicieli rodzaju męskiego jest ze sobą tak blisko, ale konwenanse mam w miejscu, gdzie kończą się plecy. Znam osoby, które na jego widok mają niestrawności, a wypowiedzenie jego imienia wywołuje torsje, jak podczas zetknięcia z przewodem podłączonym do wysokiego napięcia. Zdaje sobie sprawę, że mój przyjaciel nie jest idealny i jak każdy z nas ma swoje wady. W swoim życiu zaszkodził już niejednej osobie, ale ma za sobą miliony, którym uratował życie. Zaliczam się do osób, które zawsze grały z pszennym gościem do jednej bramki i nigdy nie miały ze sobą żadnych zatargów. Nie wyobrażam sobie dnia bez wspólnego śniadania. Uwielbiam nasze długie rozmowy w trakcie porannej kawy. Tkwimy już od lat w tym nienagannym związku… Mój gluten i ja.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 17 maja 2017 Brak odpowiedzi

KLOPSY Z PŁATKAMI JAGLANYMI

danie główne

Uwielbiam przebywać w kuchni, kombinować, mieszać, tworzyć, ale gdy na karku czuję presję czasu, potrafię zakląć tak, że uszy przewracają się na lewą stronę. Staram się nie wpadać w panikę i być opanowany jak Garri Kasparow w trakcie meczu szachowego, ale strasznie nie lubię, gdy jeden impuls burzy konstrukcję misternie ułożonego planu. Fakt, że mieszkanie za chwilę zaleje fala niespodziewanych gości w porze obiadowej, nie jest budujący, ale trzeba chwycić byka z rogi i spiąć pośladki do działania. W panice zaczynam przerzucać szufladę z ryżem, kaszami i wszelkiej maści sypkimi produktami. Gdyby w kuchni panowała ciemność, spadające ziarna by wyglądały jak deszcz meteorytów. Gdy docieram do dna szuflady, zauważyłem w narożniku nieśmiało wciśnięte płatki jaglane. Wiedziałem, że nie mam czasu na gotowanie kaszy, więc moje znalezisko wywołało u mnie uśmiech jak u Jokera. Niekiedy awaryjne sytuacje, są motorem napędowym kreatywności. Choć nie lubię taki stresujących sytuacji, staram się w nich dostrzegać same pozytywy.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 9 maja 2017 4 komentarze

MŁODA KAPUSTA Z SOCZEWICĄ

danie główne, przekąska

Sytuacja, która miała miejsce w ten weekend, powtarza się każdego roku. Mój mocno zachwiany grafik czynności, które muszę wykonać burzy informacja o jej pojawieniu się w mieście. Tym razem poczta pantoflowa uderzyła w piątkowy wieczór, co skutecznie uniemożliwiło jej natychmiastowe spotkanie, musiałem wytrwać do rana. Ogarnięty podnieceniem nie mogłem zasnąć. Przewracałem się na łóżku, jakby mi ktoś pod prześcieradłem poukładał mocno wysuszone, przeciągnięte lakierem szyszki. Zniecierpliwiony nie doczekałem wschodu słońca i już o trzeciej nad ranem, przygotowywałem się na to spotkanie. Choć przez rok, nie mieliśmy ze sobą żadnego kontaktu, wiedziałem że będziemy się zachowywać, jakbyśmy rozstali się wczoraj. Przyszedł ten moment, kiedy stanąłem przed jej obliczem. Wyglądała jak zwykle prześlicznie i kusząco, odziana w delikatną zieloną sukienkę. Na jej widok dostałem wytrzeszczu, jakby mi ktoś za mocno związał warkocze i a wywalony język, mógłby posłużyć jako logo The Rolling Stone. Gdy chwyciłem ją za dłoń, Pan siedzący obok wcisnął mi bukiet kwiatów w dłoń, skinieniem głowy nakazując ich wręczenie. Postanowiłem to jednak uczynić na osobności i udaliśmy się do domu. Pędziliśmy jak szaleni. Młoda Kapusta, pęczek koperku i uśmiechnięty ja.

1 główka młodej kapusty,
2 cebule,
2 ząbki czosnku,
3 liście laurowe,
4 ziarna ziela angielskiego,
pęczek koperku,
puszka soczewicy gotowanej na parze (zakupione w dyskoncie z owadem w logo),
1 łyżeczka papryki wędzonej,
papryka ostra,
1 łyżka soku cytrynowego,
pieprz,
sól,
woda,
olej z pestek winogron.

Cebulę kroimy w talarki, pół talarki, kostkę (wizja dowolna).
Kapustę kroimy w paski.
Czosnek przeciskamy przez praskę.
Cebulę podsmażamy na oleju, wraz z zielem angielskim i liściem laurowym.
Gdy cebula się zeszkli, dorzucamy czosnek.
Po kilku sekundach dorzucamy poszatkowaną kapustę, przyprawy i chwilę przesmażamy.
Dodajemy do garnka ok. 1/4 szklanki wody i dusimy kapustę na małym ogniu do uzyskania odpowiedniej miękkości. Być może taka ilość wody nie będzie potrzebna, gdyż kapusta puści soki, które będą wystarczające by jej nie przypalić.
Gdy kapusta zmięknie dodajemy koperek, soczewicę i dusimy jeszcze przez kilka minut.
Po ściągnięciu kapusty z palnika, dodajemy sok z cytryny, doprawiamy i serwujemy np. z pure musztardowym.

Jestem zakochany w smaku młodej kapusty, a fuzja z soczewicą sprawiły, że ta miłość przybrała na sile. Gorąco polecam i życzę smacznego 🙂

2 minuty czytania 8 maja 2017 Brak odpowiedzi

SZAMPAŃSKIE RISOTTO ZE SZPARAGAMI

danie główne

Wizyta na lokalnym rynku, jak zwykle zakończyła się zrobieniem solidnych zapasów, których nie jestem w stanie przerobić przez jeden weekend. Wpadając pomiędzy rozklekotane żuki, nyski i polonezy, biegam od straganu do straganu ze ślinotokiem jak wściekły pit bull. Nigdy bym nie przypuszczał, że będę się tak jarał kapustą, kalafiorem, czy szparagami, ale to się dzieje. Jestem uzależniony od wiosennej, warzywnej świeżości.

Choć w domu emocje już nieco opadły i starałem się nieco wyciszyć, bijący świeżością po oczach dobytek, nie dał zapomnieć o sobie. Wyszedłem dosłownie na kilka sekund z kuchni, a po powrocie ujrzałem lawirujące na blacie Szparagi, które dorwały się do procentów i by podgrzać atmosferę, przerżnęły pora na mocno rozgrzanej patelni. W obronie kolegi stanął Czosnek, ale jemu też dały niezły wycisk i w rezultacie podzielił los kompana. Po wypiciu kilku łyków szampana Szparagom ubzdurało się, że są na weselnej uroczystości i rzucając ryżem w powietrze, bezczelnie wykrzykiwały „Sto lat Młodej Parze”. Choć chciałem jeszcze chwilę poobserwować sytuację, nie mogłem pozwolić na zdemolowanie kuchni. Tupnąłem nogą, wrzasnąłem jak elektryk, który pomylił przewody i przejąłem dowodzenie, ogarniając ten burdel.

CZYTAJ WIĘCEJ