#obiad – Strona 11 – Vegenerat Biegowy

3 minuty czytania 29 września 2017 Brak odpowiedzi

GULASZ STUDENCKI

danie główne

Gdy słyszę, że dieta roślinna jest droga i wymaga sporych zasobów czasów, by ją ogarnąć, szlag mnie jasny trafia i krew nagła zalewa. Słucham takich ataków z purpurowym rumieńcem i wytrzeszczem przypominającym piłki pingpongowe. Zaklejam usta szerokim uśmiechem, ale tylko po to, by nie przerywać lawinowym, wulgarnym słowotokiem. Postaram się w kilku słowach ogarnąć ten temat. Faktem jest, że niektóre produkty są drogie, ale nie korzystamy z nich codziennie, dlatego w skali miesiąca, czy też roku ich koszt rozkłada się na drobne, które rozsypują się podczas ściągania spodni. Gdy planujemy zakupy, warto jest przemyśleć, jakie dania z nich nie zrobimy, by za chwile nie wyrzucać do kosza przegniłej ćwiartki kapusty, pół cebuli, czy też ziemniaka, z którego wyrasta irokez. Nic się nie może zmarnować. Gdy zbliża się koniec miesiąca, wystarczy że zerkniesz do lodówki, pojemnika z warzywami i wrzucisz wszystko do gara, dodając przyprawy. Potrawy z niczego lub tzw. „nawinie” (wrzucasz wszystko, co się nawinie) są najlepsze i odkrywają niespodziewane smaki. Nie wierzę, że w sezonie jesiennym nie znajdziemy kilku złociszy na opakowanie kotletów sojowych, które są tańsze od dyskontowego browara. Tak, tak ! Za chwilę się ktoś odezwie, że soja-sroja i GMO. Choć zdarza mnie się jeść soje w różnej postaci, jakoś cycki mi jeszcze nie urosły, choć z drugiej strony muszę sprawdzić. Dawno się nie przeglądałem w lustrze. Wymieniać bym tak mógł jeszcze przez kilka godzin, ale po co? Ludzie nie popadajmy w paranoję. Nasz posiłek nie musi wyglądać, jakby kosztował miliony monet. Wystarczy, że będzie smaczny, pożywny, wartościowy i będzie kreował uśmiech na twarzy. Wiem, że to jest temat rzeka, dlatego zachęcam do dywagacji i rozważań.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 19 września 2017 Brak odpowiedzi

PLACKI ZIEMNIACZANE PODKRĘCANE AJVAREM

danie główne

Przez zaciągnięte rolety do sypialni wdzierało się słońce i chłoszcząc mnie po czole, dawało znać, że jest już późna godzina. W pierwszym momencie spanikowałem, gdyż bardzo rzadko zdarza mi się być o tak późnej porze w łóżku, ale przypomniałem sobie, że do pracy idę dziś na późniejszą godzinę. Przeciągnąłem się leniwie w łóżku i spojrzałem na zegarek. Nie mogłem uwierzyć w to, co zobaczyłem. Na tarczy dojrzałem cztery cyfry, które komunikowały, że dwie minuty temu wybiła godzina dziesiąta. Spałem szesnaście godzin. Nie pamiętam już, kiedy ostatnio nieprzerwanie spędziłem 8 godzin w poziomie, a tu nastąpiła kumulacja. Pomimo tego, że nigdzie nie musiałem się spieszyć, zerwałem się z łóżka. Jeśli spędziłbym w nim jeszcze kilka sekund, wyrzuty sumienia rozdarłyby mi głowę i rozrzuciły ją po pokoju. Żeby wyciszyć ten stan, musiałem przetransportować swoje szanowne cztery litery do kuchni i przygotować jakiś posiłek. Gdy szerokim driftem wychodziłem z przedpokoju do kuchni, kątem oka dojrzałem podziemną pomarańczę. Moja ukochana pyra czekała na mnie w koszu i kiwała radośnie. Nie zastanawiałem się nad daniem, jakie mam przygotować, widząc jej entuzjazm, przeszedłem do natarcia.

700 g ziemniaków,
1 duża cebula,
2 łyżki mąki pszennej,
2 łyżka skrobi ziemniaczanej,
4 ząbki czosnku,
1 łyżka papryki wędzonej,
2 łyżki ostrego ajvaru lub pindżuru,
1 łyżeczka papryki słodkiej,
pieprz,
sól,
olej do smażenia.

Ziemniaki i cebulę ścieramy na małych oczkach tarki.
Czosnek wyciskamy przez praskę.
Dodajemy mąki, przyprawy, ajvar i wszystko mieszamy.
Smażymy małe lub większe placki na mocno rozgrzanym oleju.

PIECZARKI W SOSIE ŚMIETANOWYM:

500 g pieczarek,
2 średniej wielkości cebule,
2 ząbki czosnku,
pieprz,
sól,
olej do smażenia,
1/2 pęczka natki pietruszki.
200 ml śmietany z nerkowców lub innej, którą można nabyć w sklepach ze zdrową żywnością, lub w większych sklepach.

Cebulę kroimy i podsmażamy na oleju.
Dorzucamy pokrojone pieczarki.
Doprawiamy pieprzem i solą.
Gdy pieczarki się przysmażą, dodajemy śmietanę i chwile dusimy na małym ogniu, dodając posiekaną natkę pietruszki.
Placki podajemy wypełnione pieczarkami.

Tradycyjny placek ziemniaczany, który zdarzało mi się jeść z cukrem, już nie jest taki zwykły. Lekka ostrość, która przebija się przez ziemniaczany smak sprawia, że chce się więcej, więcej…i jeszcze więcej. Pisząc tego posta jestem najedzony po sam korek. Dobry wieczór.

3 minuty czytania 21 sierpnia 2017 Brak odpowiedzi

TARTA WARZYWNA z „SEREM”

danie główne, kolacja, przekąska

Stałem przed nimi, dzierżąc w dłoni potężny miecz. Nie wiem, skąd miałem siły, by otrzymać to cholernie ciężkie żelastwo, ale machałem nim w powietrzu, jakbym trzymał pawie piórko. Tnąc powietrze, kreśliłem takie wzory, że gdyby ktoś się dobrze przyjrzał, na pewno odczytałby pełne zdania. Wiatr, który szalał w mojej bujnej czuprynie, sprawiał że wyglądałem jak średniowieczny bohater, prężący się przed bitwą. Byłem tak zaaferowany zbliżającymi się wydarzeniami, że nawet przez chwilę nie zastanawiałem się, skąd na mojej głowie wzięły się te pukle. Nie jest przecież tajemnicą, że mam bardzo rzadko spotykane włosy, które mi wyszły jak nic innego w życiu. Nie jest to jednak post o dylematach fryzjerskich, dlatego przejdę do akcji, która za chwilę miała nastąpić. Cisza, która nastała była tak niewiarygodnie brutalna, że nawet przelatująca mucha zdawała się hałaśliwym śmigłowcem, gotowym do walki. W jednej chwili wszyscy ruszyli w moją stronę, chcąc sprawdzić, czy moje wymachiwanie mieczem, było tylko pokazówką, czy może coś potrafię zdziałać. Gdy doszło do pierwszego kontaktu z wrogiem, zacząłem machać jeszcze intensywniej, tracąc przy tym świadomość. Nie wiem, jak to wyglądało z boku, ale ręka pracowała, jakbym zasuwał w fabryce na akord. Dookoła fruwały elementy oręża, a ja z nieskrywaną radością ćwiartowałem kolejnych atakujących. Nagle oślepiło mnie światło i za plecami usłyszałem — Przemek, obudź się! Znów lunatykujesz? Ciekawe, kto pozbiera te warzywa, porozrzucane po całej kuchni?

CZYTAJ WIĘCEJ

4 minuty czytania 9 sierpnia 2017 Brak odpowiedzi

FRITTATA Z KISZONYM OGÓRKIEM

danie główne, kolacja, przekąska, śniadanie

Będąc pod wpływem ogórkowego szaleństwa postanowiłem, drugi dzień z rzędu wykorzystać go w trakcie gotowania. Przez całą drogę z pracy do domu, myślałem w jakiej konfiguracji go zaprezentować i jak się do niego zabrać. Choć byłem jeszcze pod wrażeniem lubieżnych akcji z musztardą, wiedziałem, że tym razem to nie przejdzie. Po ponad godzinnej burzy mózgów i milionie myśli ocierających się o moje czoło, wykoncypowałem że najlepsze będą naleśniki. Gdy wszedłem do kuchni natychmiast zabrałem się do pracy, bo za 90 minut byłem umówiony na 20 km biegania. Pierwszy naleśnik jak zwykle poleciał do segregatora od spraw zbytecznych (czyt. kosza). Schody się rozpoczęły gdy drugi i trzeci i czwarty, wyglądały podobnie. Czułem już presję czasu, która swym natarczywym dotykiem drapała mnie po karku. Musiałem szybko zmienić koncepcję. Sięgnąłem do szuflady, gdzie znalazłem resztkę mąki z grochu i to był impuls by wykonać frittatę. Szybkie zamieszanie, kolejne ścieranie ogórka i coraz szerszy uśmiech. Oczami wyobraźni już widziałem sukces, a w ustach czułem ten fantastyczny smak. Cała wizja jednak roztrzaskała się o ziemię, wraz z omletem, który wylądował u mych stóp podczas ściągania z patelni. Jeszcze wtedy nie zakląłem. Zdarza się – pomyślałem i postanowiłem spróbować raz jeszcze. Powtórzyłem czynności, znów się uśmiechnąłem i tak samo jak powyżej, w głowie już pożerałem danie, które dochodziło na patelni. Kolejna próba ściągnięcia, która wydawać by się mogło jest czymś prostym, zakończyła się tym razem na blacie. W tym miejscu wstawię kilka kropek…, gdyż nie wypada bym cytował tę wiązankę w godzinach porannych. Zaczęła się panika. Mąka grochowa się skończyła, ogórki już się starły. Co dalej? Na ratunek przyszła mąka z cieciorki i szybki bieg do warzywniaka, gdzie sprzedają najlepsze ogórki w okolicy. Choć nie wierzyłem, że to się dzieje, podjąłem czwartą próbę. Tym razem się wyciszyłem i każdy stawiany krok, analizowany był z każdej perspektywy. Czułem jak mój system kontroli wymyka się co jakiś czas z ciała i lata wokół patelni. Tym razem nie było szans na porażkę. Gdy frittata wylądowała już na talerzu, stanąłem na środku kuchni i odetchnąłem. Wiedziałem, że upartość osła, doprowadziła mnie do pawiej dumy 😉

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 4 sierpnia 2017 1 odpowiedź

SZASZŁYKI W MARYNACIE MUSZTARDOWEJ

danie główne, przekąska

Grill od zawsze kojarzył mi się z tłustymi karkówkami, boczkiem i morzem piwa, wylewanego naprzemiennie na ruszt i do gardła. O ile druga opcja wcale mi nie przeszkadza, to pierwsza już nie jest w stanie mnie poderwać. Będąc na wakacjach, postanowiłem naszym gospodarzom pokazać, że skwierczeć nad rozżarzonym brykietem potrafią również warzywa. W celu zapewnienia fajerwerków i doznań, które zadowolą najbardziej wytrawnego mięsożercę, po raz kolejny postawiłem na musztardę. Obserwujący mojego bloga, zapewne zauważyli, że gdy tylko pojawia się temat mięsny, bez mrugnięcia okiem sięgam po ten produkt. Nie wiedzieć dlaczego, ale połączenie jej z mieszanką przypraw dedykowaną do grilla, daje oszałamiające rezultaty. Nie mam nic przeciwko entuzjastom karkówek, nie zamierzam im zaglądać na ruszt, ani do garów. Chciałbym jednak, żebyście spróbowali jak smakują grillowane warzywa i pieczarki. Do tofu Was nie będę przekonywał, bo pewnie ktoś Wam za chwile powie, że męskiej części konsumentów cycki urosną. Zanim jednak stwierdzicie, że nie ma grilla bez mięsa, pochylcie się nad warzywnym talerzem i posmakujcie. Niejednokrotnie już się przekonałem, że nawet najtwardsi wymiękali przy aromatycznej papryce, lub pieczarce, która potrafi jak Chuck Norris z półobrotu rozwalić kubki smakowe.

CZYTAJ WIĘCEJ