#fasola – Strona 3 – Vegenerat Biegowy

3 minuty czytania 5 grudnia 2017 8 komentarzy

„WĘDLINA” KANAPKOWA

Bardzo chciałem w godzinach porannych uraczyć Was przepisem na kolejną wędlinę, ale miałem tak zakręcony dzień, że drugie śniadanie jadłem o 14:30. Co prawda przytrafiło mi się nawet kilka razy usiąść przy biurku z gotowym planem i nową opowiastką, ale cały misterny plan legł w gruzach. Robiłem kilka prób podejścia do klawiatury, ale za każdym razem, gdy już muskałem jej wgłębień na klawiszach, coś mnie od nich odciągało. Pragnąłem się podzielić z Wami kolejnym wynikiem warzywnych akrobacji, ale się nie udało. Wir obowiązków porywał mnie co kilka minut. Jak Tajfun Grzegorz, czy Huragan Marian rzucał mną w promieniu kilku kilometrów od miejsca, gdzie chciałem po prostu pisać. Nie byłem bierny i nie poddałem się bez walki. Przy pierwszym podrywie z krzesła, chwyciłem się narożnika monitora, który na swej lichej podstawie zachwiał się, jakby oszalał mu błędnik. Trzymając się go jedną dłonią, drugą musiałem asekurować, by razem z nim nie wylądować na podłodze. W rezultacie uległem. Przy drugiej próbie wyciągnięcia mnie zza biurka, byłem bardziej cwany i przyczepiłem się pasem do krzesła. Na nic to się zdało, bo mebel okazał się przytwierdzony do kółek i konkretnie odjechałem. Nie wiem, ile było prób napisania czegokolwiek. Przy sześćdziesiątej szóstej przestałem liczyć. Teraz gdy powinienem się relaksować, wyeksploatowany zasiadłem do pisania i za cholerę nie mogę sobie przypomnieć jaką opowiastkę chciałem Wam sprzedać. W mej głowie powstała zmęczeniowa, czarna dziura.

CZYTAJ WIĘCEJ

1 minuty czytania 24 listopada 2017 8 komentarzy

SUCHA KIEŁBASA PAPRYKOWA

kolacja, przekąska, śniadanie

Dziś będzie bardzo krótko.

Dlaczego używam nazw potraw mięsnych, skoro gotuje z trawy i kamieni?

Tak mi się podoba ! Nie rozumiem, dlaczego coś co smakuje jak kiełbasa, miałbym nazwać podłużnym fasolowym wałkiem. Kurtyna!

…no i rozpęta się gównoburza!

1 puszka czerwonej fasoli,
50 g kaszy jaglanej,
1 łyżka sosu sojowego,
1 łyżeczka ostrego przecieru paprykowego,
3 łyżki mąki ziemniaczanej,
majeranek,
papryka wędzona,
papryka czerwona słodka,
tymianek,
pieprz,
sól,
1 cebula,
3 ząbki czosnku,
olej z pestek winogron.

Kaszę przygotowujemy zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
Cebulę podsmażamy wraz z czosnkiem.
Do malaksera lub innego urządzenia rozdrabniającego, wrzucamy fasolę, kaszę, cebulę, czosnek, sos sojowy, przecier, przyprawy, mąkę i 1 łyżkę oleju. Celowo nie podałem ilości przypraw, gdyż to jest indywidualna sprawa. Dosypywać stopniowo. W razie gdyby masa była zbyt klejąca można dosypać mąki. Przecier paprykowy możemy zamienić na paprykę ostrą.
Po wyrobieniu masy, formujemy podłużny wałek i układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Smarujemy olejem.
Pieczemy przez 30 minut w temperaturze 180 stopni. Po 15 minutach odwracamy kiełbasę na drugą stronę, tak by równomiernie się przypiekła.
Po wyjęciu z piekarnika, produkt będzie niepokojąco miękki, ale po kilku godzinach leżakowania w lodówce, jego konsystencja się zmieni.

Nie wiem za bardzo co napisać…kiełbasa paprykowa w kanapce, którą zabrałem do pracy, smakuje wyśmienicie. Życzę miłego dnia, oraz smacznego.

3 minuty czytania 8 listopada 2017 Brak odpowiedzi

PASZTET Z FASOLI I PIECZONEGO BAKŁAŻANA

Bez kategorii, kolacja, przekąska, śniadanie

W czasach kiedy jadłem wszystko, nie miałem dylematu, z czym przyrządzić kanapkę serwowaną na śniadanie, czy też kolację. Otwierałem lodówkę, wyciągałem kilka plastrów żółtego sera, który przeważnie był w towarzystwie napompowanej wodą szynki i miałem już gotowy zestaw. Czy zmiana nawyków żywieniowych zmusiła mnie do czasochłonnego mieszania w garach? Czy w jakikolwiek sposób utrudniła mi życie, zajmując mi długie godziny spędzone na dysputach z warzywami? Nic bardziej mylnego. Gdy nie chce mi się wyjść do sklepu, by zrobić zakupy, zbieram wszystko, co jest w lodówce, szafce, czy skrzynce na warzywa i zaczynam rytualny proces gotowania „nawinie” (czyt. wrzucam do gara, co się nawinie). Wśród produktów zawsze jest złociste ziarno, które w półświatku kulinarnym nazywane jest Jaglanką. Niepozorna, ale potrafi wyskoczyć z konkretnym pazurem. W towarzystwie produktów obowiązkowych nie może zabraknąć Cebuli, która tkwiąc w nieformalnym związku z Czosnkiem, wyciska z niego łzy w trakcie rżnięcia. Nierzadko na blacie kuchennym pojawia się Fasola, która za sprawą swego nadęcia często jest spychana na drugi plan. Doceniajcie ją, gdyż jest w kiepskiej kondycji. Ostatnio mi szepnęła do ucha, że czuje się jak outsider. Wymieniać mógłbym godzinami, jaki zestaw ląduje na blacie, ale nie chodzi o to, by przedstawiać zawartość moich szafek. Każdy z Was ma swoje ulubione produkty, bez których dostaje w kuchni epilepsji. U mnie grono takich elementów niebezpiecznie się powiększa. Zastanawiam się nad powiększeniem kuchni. Tylko nie wiem, czy wyburzyć ścianę do sąsiedniego pokoju, czy może zrobić dobudówkę kosztem chodnika przed kamienicą.

1 bakłażan,
100 g słonecznika,
1 puszka białej fasoli,
2 łyżki siemienia lnianego,
1 łyżka bułki tartej,
10 suszonych pomidorów z zalewy,
2 łyżeczki kaparów,
1/2 łyżeczki papryki wędzonej,
pieprz,
sól,
1/2 łyżeczki ostrej papryki,
2 ząbki czosnku,
1 cebula,
olej z pestek winogron.

Bakłażana owijamy papierem do pieczenia lub folią aluminiową i wkładamy do piekarnika rozgrzanego do 200 stopni na 30 minut.
Po wyciągnięciu bakłażana z piekarnika, studzimy go, usuwamy pestki i wyciągamy miąższ.
Cebulę podsmażamy z czosnkiem na oleju.
Gdy cebula się zeszkli, dodajemy pomidory suszone i podsmażamy przez chwilę. Ściągamy z palnika.
Do garnka dorzucamy fasolę i bakłażana i słonecznik. Doprawiamy papryką, pieprzem, solą i miksujemy wszystko na gładką masę. Możemy użyć blendera ręcznego lub malaksera.
Do masy dokładamy bułkę tartą i zmielone siemię lniane. Jeśli masa wydaje się nam zbyt sucha, można dodać zalewy z pomidorów suszonych.
Przekładamy pasztet do foremki i pieczemy przez 45 minut w temperaturze 180 stopni.

Ile produktów dostępnych jest w lodówce, tyle może być odsłon pieczonego smarowidła. Tak właśnie powstał kolejny pasztet, który pochłaniany jest w ilościach hurtowych. Życzę udanego dnia, oraz smacznego.

2 minuty czytania 7 września 2017 Brak odpowiedzi

FASOLKA SZPARAGOWA ZAPIEKANA W MUSZTARDOWEJ MARYNACIE

przekąska

Gdy przechodziłem obok tego lokalu, za każdym razem moją uwagę przyciągała głośna muzyka. Nie był to żaden Zenek Martyniuk, ani też Pani Maryla pakująca się do byle jakiego pociągu. Każdego dnia przez zamknięte pancerne drzwi, wymykały się potężne bity, ubarwione aksamitnym wokalem. Z racji tego, że zazwyczaj spieszyłem się do domu prowadzony głodem, nigdy wcześniej nie przyszło mi do głowy, by zobaczyć co dzieje się w środku. Tego dnia wyjątkowo byłem najedzony, bo przed wyjściem z pracy wciągnąłem porządną porcję ciecierzycy z warzywami. Wiedziałem, że jeśli teraz nie zaspokoję swojej ciekawości, to już nigdy tego nie zrobię. Nie zamierzałem się bawić w podchody, dlatego zaraz po naciśnięciu klamki wtargnąłem do środka. Nie miałem żadnego wyobrażenia o tym miejscu, ale to, co zobaczyłem, przerosło moje najśmielsze wizje. Muzyka, która wcześniej była tłumiona przez grube ściany, teraz wdzierała się do mojej głowy, grając na moich zmysłach jak na harfie, delikatnie je szarpiąc. Nie ma pojęcia, jaki był kształt tego pomieszczenia, gdyż wszystkie ściany były pokryte zielonym pnączem, które tworzyło nieregularne kształty. Choć nie miałem zbytnio czasu, by ocenić sytuację, wydawało mi się, że jestem tam jedynym mężczyzną, w towarzystwie ubranych na zielono kobiet. Zanim zdążyłem cokolwiek zrobić, tańczyłem w towarzystwie wysmuklonych Pań. Bardzo nie chciałem się budzić z tego snu, który mógł trwać wiecznie. Nie chciałem przerwać imprezy z fasolką szparagową.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 8 sierpnia 2017 1 odpowiedź

FASOLOWA PASTA Z KISZONYM OGÓRKIEM I MUSZTARDĄ

kolacja, przekąska, śniadanie

Już dawno w mojej kuchni nie było warzywnej imprezy – pomyślałem wracając z pracy do domu. Wiedziałem, że muszę coś z tym zrobić, by reputacja warzywnego świra, nie wyblakła jak czarny t-shirt pozostawiony na słońcu. Przemierzając zatłoczone ulice, układałem w głowie plan i telepatycznie wysyłałem zaproszenia do potencjalnych uczestników. Temperatura na zewnątrz raczej nie zachęcała do gorącego melanżu, więc postanowiłem, że musi to być szybka akcja. Impulsywny wyskok wypełniony dobrym smakiem i garścią pozytywnych emocji. Gdy wbijałem kod do domofonu, uśmiech zajmował sporą powierzchnię mojej twarzy. Plan był gotowy. Zanim dotarłem do drzwi mieszkania, usłyszałem znajome dźwięki i łomot. Dobrze wiedziałem skąd dochodzą i uśmiech stał się jeszcze szerszy. Miałem wrażenie, że śmieje się całym sobą. W głowie jednak kołatały pytania – Dlaczego rozpoczęli beze mnie? Dlaczego nie poczekali? Po wejściu do kuchni wszystko stało się jasne. Nie tylko ja tęskniłem za imprezową rozpustą, a wiadomości myślowe wysyłane przeze mnie były tylko cichym przyzwoleniem do rozpoczęcia fiesty. W pomieszczeniu roiło się od warzyw. Porozkładały się na kanapach i fotelach, jakby za chwilę na ścianie miał być wyświetlony kolejny sezon Gry o Tron. Gwarno było jak na przerwie w gimnazjum. Moją uwagę jednak przykuła para baraszkująca w kącie. Przez podskakujący tłum nie bardzo widziałem co robią, więc postanowiłem podejść i podejrzeć ich harce. Gdy stanąłem na przeciw, dostałem wytrzeszczu, jakby mi ktoś do pośladków przyłożył kabel pod napięciem. Zobaczyłem jak Fasola pieści się z ogórkiem, który bez żadnego skrępowania wślizguje się w musztardę. Wyobraźnia zadziałała. Przepadłem.

CZYTAJ WIĘCEJ