przekąska – Strona 21 – Vegenerat Biegowy

2 minuty czytania 8 listopada 2016 1 odpowiedź

SOCCA Z ZIELONYM PIEPRZEM I ROZMARYNEM

Jak bardzo elastyczna jest mąka z ciecierzycy, mogliśmy się przekonać niejednokrotnie w trakcie wykonywania omletów, kotletów, lub innych wegańskich tworów kulinarnych. Pamiętam moment, gdy po raz pierwszy zetknąłem się z farinatą i uwierzyć nie mogłem, że z tak dziwnie smakującego miału, może wyjść cokolwiek, co będzie nadawało się do spożycia. Efekt przeszedł moje najśmielsze oczekiwania i od tamtej pory, trzymam w domu spory zapas zmielonych ziaren ciecierzycy. Po toskańskim placku, który ubarwiłem pomidorami i oliwkami, przyszedł czas na frittatę, w której równie dobrze sprawdziła się powyższa mąka. Jeśli potrzebowałem sklejacza do kotletów, lub zamiennika jajka, bez którego kilka lat temu nie wyobrażałem sobie panierki, ponownie z pomocną dłonią przybywały wcześniej wspomniane strąki.

Wczoraj gdy wróciłem do domu, nie miałem zbyt wiele czasu, by spędzić cały dzień przy garach. Niewielkim nakładem sił, postanowiłem poddać tuningowi, placek z Nicei, o pięknie brzmiącej nazwie Socca. Większość przepisów, wskazuje wykonanie na patelni, lub połączenie smażenia z podpiekaniem, ale jakoś to do mnie nie przemawiało. Wykorzystując elementy wrodzonej kombinacji, musiałem dorzucić coś od siebie, by nie było standardowo i smutno. Chciałem to zrobić po swojemu, prosto, smacznie i przejrzyście…jak zwykle.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 28 października 2016 2 komentarze

BATONY ZE STYROPIANU

Bez kategorii, przekąska, słodkości

Zapewne prawie każdy z Was, przerabiał chwile, kiedy trzeba było posiłkować się waflami ryżowymi, które wyglądem, przypominają styropian. W smaku karton, w strukturze wcześniej wspomniany materiał budowlany, przekąska neutralna, której nie można nic zarzucić, ale z drugiej strony, nie rzuca na kolana. Dziś postaram się udowodnić, że z tak banalnego składnika, można przyrządzić całkiem przyjemną przekąskę, która za sprawą swego składu, spodoba się ludziom aktywnym. Skąd taki pomysł ? Dlaczego wafle ryżowe? Po co kruszyć coś, co jest już gotowym produktem do spożycia. Otóż, wyobraźcie sobie, że nie lubię jak jest sucho, jednostajnie i gęba mi się zapycha kartonową papką. Uwielbiam pokombinować, pobawić się smakiem i zrobić czasem coś mało oczywistego. Jeśli taki eksperyment kończy się sukcesem, nie wyobrażacie sobie jak potrafię się z tego cieszyć. Jest kilka osób w moim najbliższym otoczeniu, które widziały mnie w akcji i były w szoku, ile radości potrafi dać zwykłe gotowanie. Nie bójcie się więc kombinować. Mieszajcie, czasem nieoczywiste składniki. Bawcie się w kuchni.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 27 października 2016 4 komentarze

WYBUCHOWY BUDYŃ A`LA TIRAMISU

Bez kategorii, kolacja, przekąska, słodkości, śniadanie

Od chwili gdy wstałem z łóżka, zastanawiałem się, czym dziś uraczyć swoje kubki smakowe. Pierwsze pięć minut upłynęło na przemierzaniu kuchni, od ściany do ściany, w celu znalezienia właściwego toru myślowego. Wszystko szło dobrze dopóki nie przywaliłem w szafkę, której zapomniałem wczoraj wieczorem zamknąć. Zakląłem siarczyście i zrezygnowany przygotowałem sobie kanapkę z pasztetem. Pomyślałem, że na głodzie się kiepsko myśli i po wciągnięciu kilku kęsów rozjaśni mi się w głowie. Zrobiło się jeszcze gorzej. Połechtane znikomą ilością jedzenia, kubki smakowe, zaczęły szaleć i najchętniej wciągnąłbym wszystko co znajdowało się w zasięgu wzroku. Ponownie zacząłem nerwowo nabijać kilometry i jak Robert Korzeniowski, tempem treningowym zacząłem zasuwać znajomą mi trasą. Strzał w uszach i tępy ból w okolicy kolana przerwał mą wędrówkę. Ponownie przywaliłem w otwartą szafkę, choć mógłbym przysiąc, że przed chwilą ją zamykałem. Nie było opcji, by sama się otworzyła, więc pytam się grzecznie w myślach – o co kur*a chodzi? Zaglądam do wnętrza i nie wierzę. Złość wymieszała się z nadzieją, że będę miał pyszne śniadanie, więc zakląłem ponownie. Zakląłem soczyście, uśmiechając się jednocześnie. Na górnej półce, pomiędzy Ryżem i Pęczakiem, siedziała rozbawiona Jaglanka. Zacierała ręce, chichocząc i już zbierała się do wyjścia. Nie mogłem się powstrzymać. Królowa wraca do gry.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 26 października 2016 2 komentarze

PASZTET DYNIOWY Z PIECZONĄ PAPRYKĄ

Bez kategorii, przekąska, śniadanie

Gdy zaczynam obrabiać pękatą dynią, której średnica jest sporo większa niż moja głowa, muszę się liczyć z tym, że w połowie procesu zacznie brakować mi pomysłów na jej przerobienie. W niedzielę podjąłem próbę wykorzystania całości, uzyskanego po pieczeniu miąższu, ale po wykorzystaniu 75 % zasobów, musiałem spakować zapas do lodówki. Gdy mam już za sobą pierogi, ciasto, kompot, sos, zaczyna się młyn w głowie, wewnątrz której małe kanaliki drąży jedno, natrętne pytanie – co dalej ? Zaczynam się rozglądać po kuchni i szukam punktu zaczepienia, który byłby iskierką rozniecającą ogień kreatywności. W zasięgu wzroku nie mam niczego, co przykuwa moją uwagę, na dłużej niż kilka sekund. Zaczynam tracić nadzieję i spokojnie przygotowuję pakiet, przeznaczony do mrożenia. W połowie procesu załadunkowego, ze skrzynki, która stała obok wyspy, zaczęły dochodzić jakby dźwięki tarcia, jęki i miarowo narastający łomot. Poza resztką warzyw i kaszą jaglaną, która spadła wczoraj z blatu, niczego innego tam być nie powinno? Skąd więc te dźwięki przywołujące na myśl akt kopulacyjny??? Ciekawość wygięła me ciało jak budowlańca w dniu wypłaty i wychylając się w prawą stronę dojrzałem Marchew, Pietruszkę i seler, które naprzemiennie tarły się na jarzynówce. Nie wiem, czy chciały mnie zainspirować, czy zadowolić wybijającą rytm Jaglankę, ale na pewno w jednej sekundzie zapewniły mi plan doskonały. Zagarnąłem towarzystwo na wyższą kondygnację i przyglądając się ich harcom, wykombinowałem rozpustnie smaczny pasztet.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 25 października 2016 Brak odpowiedzi

KOMPOT DYNIOWY Z LEKKĄ NUTĄ POMARAŃCZY

Bez kategorii, przekąska

Gdy otworzyłem oczy, dzień już na dobre się rozpasał i wkładał przez okno swe rozświetlone dłonie, próbując mnie wyszarpnąć z objęć Morfeusza. Nie chciałem wstać. Choć było mi nieziemsko dobrze, po całym tygodniu absencji kulinarnej, musiałem wstrząsnąć ambicją i ruszyć do kuchni. W chwili gdy moja noga wyruszyła w długa podróż w kierunku podłogi, w głowie jakby zagrzmiało. Miałem wrażenie, że w mojej głowie jest wielki regał myśli, a z jego półek co jakiś czas, z hukiem spada świetny pomysł. Gdy prawa stopa wsunęła się w laczek, miałem już w głowie dwie gotowe potrawy. Lewa stopa, nie chcąc być gorszą od swej siostry, pociągnęła za sobą kilka nowych wizji, które zamierzałem wdrożyć w życie. Nie zastanawiałem się nawet, jaki wpływ ma układanie stóp na ziemi, na przypływające z prędkością wodospadu pomysłu. Zanim przyjąłem pozycję pionową, moim jedynym pragnieniem było znaleźć się w kuchni. Głowa już pulsowała od napływu emocji, a każdy nowy pomysł rozpychał ją jeszcze bardziej. Zanim dotarłem do garów łeb miałem jak dwudziestokilogramowa piłka lekarska. Z każdą chwilą, przypominałem główną bohaterkę moich wszystkich pomysłów. Moją dynię wypełniała jeszcze większa dynia.

CZYTAJ WIĘCEJ