Bez kategorii – Strona 5 – Vegenerat Biegowy

3 minuty czytania 27 marca 2017 1 odpowiedź

PASZTECIKI

W czasach kiedy nie bardzo miałem wpływ na to, co jem i wchodziłem pod szafę na stojąco, w trakcie odwiedzin rodziny w Szczecinie znalazłem się w barze Pasztecik. Choć mój gust kulinarny, lawirował na poziomie piaskownicy i wiaderka z piaskiem, smak który tam poznałem, odcisnął bardzo mocny ślad w mojej pamięci. Co jakiś czas przez kilkanaście lat mojego czasem barwnego życia, wspomnieniami wracałem do tamtego miejsca, które odwiedziłem 30 lat temu. Za żadne skarby przypomnieć sobie nie mogę, z kim tam byłem, ale doskonale pamiętam podłużny smakołyk, do którego podawano barszcz. Klimat miejsca był adekwatny do roku, w którym akcja miała miejsce i zamiast stolików przy ścianach były przytwierdzone szerokie lady, przy których stały wysokie krzesła. Żeby Wam zobrazować, jak dawno to było, powiem, że stojąc przy tym pseudo stoliku, czułem, że mam niezły dach nad głową, którego sięgnąć nie mogę. Lata minęły, a ja nadal żyłem, co jakiś czas chwytając się za bary z pasztetową tęsknotą. Pewnego dnia powiedziałem dość i postanowiłem zrealizować moje marzenia. Choć mój wypiek jest daleki od smaku poznanego w dzieciństwie, cieszę się, że mam jego namiastkę.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 24 marca 2017 Brak odpowiedzi

SOS Z PIECZONEJ PAPRYKI I CUKINII

Bez kategorii

Wróciłem wcześniej do domu i przyłapałem je w trakcie igraszek. Choć doskonale wiedziały, że stoję tuż obok, nie przeszkadzało im to. Odgrywały sceny rodem z bawarskiego erotyka, bawiąc się przy tym rozkosznie. Myślały może, że się speszę, a moje lico zaleje soczysty szkarłat, ale postanowiłem usiąść i przyjąć na klatę rolę obserwatora. Ciekawy rozwoju sytuacji, bacznie przyglądałem się, jak dwie Panie harcują w mojej kuchni, robiąc przy tym niezły burdel. Były w tym lepsze ode mnie. Na samym środku wyspy postanowiły odegrać przedstawienie erotyczne, zabawiając skupione wokół nich warzywa. Moją uwagę przykuł Czosnek, który widząc jak szczupła dama, zaczyna wodzić po krągłości zarumienionej Koleżanki, zaczął się szczerzyć, wysuwając swoje ostre zęby. Cebula jakby zazdrosna, co jakiś czas ocierała łzy, widząc dwie Koleżanki pieszczące się namiętnie. Por co prawda zerkał spode łba na rozgrywający się spektakl, ale chyba miał chrapkę na Kukurydzę, bo co kilka sekund, poszczał do niej oko. Chciałbym Wam z zegarmistrzowską dokładnością opisać wszystko, co zobaczyłem, ale z racji wczesnej pory nie mogę wyciągać terminów ze słownika wyrazów dziwnopolskich. Choć komicznie to wszystko wyglądało, muszę Wam powiedzieć, że strasznie mi się spodobał taki układ. Chyba częściej będę pozwalał na takie akcje, by oglądać Pieczoną Paprykę w miłosnym splocie z Cukinią.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 23 marca 2017 5 komentarzy

PASTA A`LA SMALEC

Bez kategorii, kolacja, przekąska, śniadanie

Zdarza się raz na jakiś czas, że zasiadam do kompa i gdy próbuję skleić jakiś wstęp do przepisu, w mojej głowie panuje chaos. Czuję pod skórą szalejące pomysły, ale ich niesprecyzowane ruchy nie mogą znaleźć drogi ujścia. Siedzę więc teraz przed kompem, stukam w klawiaturę i wklepując kolejne wyrazy, traktuje ten manewr jak pas startowy, licząc na rozpęd. Nic się jednak nie dzieje. Zatrzymuje się po jednym zdaniu i wpatruje się jak zahipnotyzowany, w tekst, który za cholerę nie chce się rozwinąć. Zaczynam się zastanawiać nad tą niemocą i grzebiąc paluchami w najciemniejszych zakamarkach moich myśli, próbuję doszukać się przyczyny. Czy to już koniec? Czy moje pomysły zostały w 100% przelane do książki, a teraz już będzie tylko suchar wysmagany kurzem? Zaczynam powoli panikować i choć przy moim kompie nie pada deszcz, czuję że po moim czole spływa zimna kropla wody? W myślach wypłacam sobie solidnego „liścia” i ponownie grzebię w swojej głowie, by jakoś usprawiedliwić tę suszę słowną. W pewnym momencie poczułem ciepło rozpływające się po moim karku, a wraz z nim olśnienie. Już wiem, dlaczego jestem taki nieobecny. Słońce, które wdarło się przez okno i postanowiło zabawić się moim kosztem, nie pozwala na skupienie i wyciąga mnie na zewnątrz. Już dłużej się nie męczę i zostawiając Wam przepis na „smalec”, idę pobiegać.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 22 marca 2017 1 odpowiedź

CUKINIOWY MAKARON Z PISTACJOWO – PIETRUSZKOWYM PESTO I CEBULOWE KLOPSY

Bez kategorii, danie główne

Choć w naszym domu imprezowy klimat podtrzymywany jest bardzo często, zauważyłem że ostatnio coraz rzadziej słychać gwar dobiegający z kuchni. Sytuacja wydaje się opanowana przez marazm i stagnację. Nie, żeby mi to przeszkadzało, ale wracając z pracy, nie widzę już Pomidora, który przyklejony do okna zachowuje się jak glonojad z w zapuszczonym akwarium. Widok Bakłażana, który zalany łzami przytulał Cebulę w kącie pokoju, zawsze potrafił wytłumić złość i wywołać potężny atak śmiechu. Pamiętam ostatnią imprezę, gdzie Kukurydza przesadziła z alkoholem i zasnęła w garnku z olejem. Nie wiem, czy myślała, że jest w spa, ale po kilku minutach w domu było słychać wystrzały jak na Bliskim Wschodzie, a towarzystwo, które było zaprawione nie mniej niż żółta kolba, zaczęło uciekać w popłochu. Zacząłem w głowie poszukiwać przyczyny takiego zwrotu akcji. Do wczoraj myślałem, że ten klimat zaginął bezpowrotnie i już nie wróci. Gdy otworzyłem drzwi mieszkania, usłyszałem znajomy gwar, a w powietrzu unosił się bardzo znajomy zapach świeżości. Uśmiechnąłem się pod nosem i w podskokach poleciałem w kierunku kuchni. Zanim mój wzrok zdążył ocenić sytuację, poczułem ucisk na skroni, a moją głowę przeszył ból. Gdy odzyskałem świadomość, widziałem jak na ziemię opada rechocząca Cukinia, a wokół niej zbiera się bijący brawo, tłum ostro wstawionych warzyw.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 20 marca 2017 Brak odpowiedzi

NALEŚNIKI Z PIECZARKAMI, ZAPIEKANE ZE SZPINAKIEM I SUSZONYMI POMIDORAMI

Bez kategorii, danie główne

Gdy dotarłem na szczyt, który zdobywałem, wspinając się po stromej ścieżce, moje oczy zalała soczysta zieleń. Stałem wbity w ziemię i obserwowałem bezkresną łąkę, która niczym perski dywan pokryta była wzorami, przemieszczającymi się wraz z delikatnym podmuchem wiatru. Nie wierzyłem, że ktoś mógł stworzyć tak idealny obraz wypełniony jednym kolorem. W pierwszej chwili pomyślałem, że ktoś bez mojej wiedzy wcisnął mi okulary z zielonym filtrem na nos. Po szybkim wymacaniu oczodołów okazało się, że widok jest jak najbardziej realny i to, co widzę, jest jak najbardziej realne. Zrobiłem kilka kroków do przodu i opadłem na ziemię. Zacząłem się kulać i tarzać w tym morzu soczystej zieleni. Nie przeszkadzało mi nawet to, że przy drugim przewrocie w przód, obiłem sobie kość ogonową o wystający z ziemi kamień. Chcąc się przekonać, czy nie śnię. Szczypałem się w ramię za każdym razem, gdy musiałem wziąć głębszy oddech. Obraz niezmiennie trwał. Wszystko się jednak zmieniło, gdy straciłem kontrolę nad obrotami własnego ciała. Nagle przestałem czuć ziemię pod stopami, a ból kości ogonowej, stał się nie do zniesienia. Tym razem chyba przesadziłem. Spadając z łóżka, przywaliłem w narożnik stolika, a do czoła przykleił mi się liść szpinaku, który wypadł z miski przy gotowaniu. Następnym razem we śnie, będę mocniej szczypał swe ramię.

CZYTAJ WIĘCEJ