Bez kategorii – Strona 4 – Vegenerat Biegowy

3 minuty czytania 13 lipca 2017 2 komentarze

KISZONY KALAFIOR

Choć od dawna miałem w domu książkę Sztuka fermentacji, autorstwa Sandora Ellixa Katza, jakoś nie miałem czasu na kiszenie. Poradnik o fermentacji leżał wciśnięty w półkę i cierpliwie czekał, zbierając kurz na okładce. Gdyby nie wyjazd na Open’era podejrzewam, że zapomniałbym o istnieniu tej książki. Splot wydarzeń i nawiązane nowe znajomości, popchnęły mnie do podjęcia działań. Wybrałem się więc na pobliski rynek, celem solidnego zaopatrzenia, gdzie jak zwykle dostałem oczopląsu. Standardowo nawoływały mnie warzywa sprzedawane z Żuka, a ja udając, że ich nie widzę, starałem się je omijać szerokim łukiem. W głowie miałem wizję, która swą siłą przenosiła smak do ust. Przez chwilę miałem wrażenie, że najadłem się kiszonych ogórków i musiałem zniwelować ten posmak gumą do żucia. Starałem się kupić jak najmniej, skupiając się tylko na najważniejszych składnikach, ale jak zwykle nie poszło mi to zbyt dobrze. Kupując koper, dorzuciłem do siatki rzodkiewki. Gdy chwyciłem czosnek, przypadkiem natknąłem się na fasolę szparagową. Szybko zmieniła lokalizację, wskakując mi do reklamówki. W chwili, gdy dostrzegłem chrzan, zaraz obok niego leżała spuchnięta jak balon kalarepa, której też nie potrafiłem się oprzeć. Miałem już wszystkie dodatki, ale nigdzie nie mogłem znaleźć głównego bohatera. No niezły cyrk-pomyślałem. Będę kisił kalafior bez kalafiora. W momencie kiedy już układałem plan ataku na sklep z warzywami, jak spod ziemi wyrósł starszy jegomość, który w bagażniku swego leciwego czinkłaczento, miał kilka białych główek, usłanych różyczkami. Leciałem do domu jak przeciąg. Przez wymachiwanie siatami i podskoki, zapewne wyglądałem jak plażowy Janusz, który zakupił ostatnią kolbę kukurydzy w promocyjnej cenie, ale to nie jest istotne. Ważne, że kupiłem wszystko. Byłem (w sumie nadal jestem) farciarzem.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 29 maja 2017 6 komentarzy

KALAFIOR W SOSIE MUSZTARDOWYM

Bez kategorii

Wracając z pracy, zmagałem się ze strasznym głodem, który nie tylko ściskał mi brzuch, ale dawał też głośne sygnały dźwiękowe. Gdy mijałem ludzi na ulicy, dziwnie na mnie zerkali, widząc moją skwaszoną minę i ciągnące się za mną decybele. Nie przejmowałem się bezczelnymi spojrzeniami, które spływały po moich plecach i kończyły swą podróż na ich końcu. Gdy wpadłem do domu jedyne, o czym marzyłem, to jedzenie. Mogłem co prawda chwycić czerstwą kromkę chleba z dnia poprzedniego, ale chciałem zadowolić się szybkim, ciepłym posiłkiem. Jeszcze kilka lat temu, zapewne bym wcisnął w siebie pikantną zupę, która w składzie ma całą tablicę Mendelejewa, ale nie tym razem. Teraz wygoda została wyparta przez fuzję dobrego smaku i szaleńczej kreatywności ubranej w proste składniki. Zawiesiłem oko na zawartości lodówki i nawet nie zdążyłem nic zakołysać. W centralnym miejscu tak jakby czekał na mnie śnieżnobiały delikwent. Nie wiem dlaczego, ale zapragnąłem go skąpanego w musztardzie. Nieco się zdziwił tym połączeniem…chrupiący Kalafior.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 24 kwietnia 2017 1 odpowiedź

TOFURNIK Z MALINAMI

Bez kategorii

Chwyciłem za uchwyt umożliwiający swobodne otwarcie lodówki, szarpnąłem, ale drzwi były nieugięte i ani drgnęły. Pociągnąłem po raz drugi, ale te niewzruszone pozostawały w jednej pozycji i nie zamierzały podjąć żadnej współpracy. Po raz pierwszy przytrafiła mi się taka sytuacja, tak więc moje zdziwienie było przeogromne. Nie wiedziałem co o tym myśleć. Wiedząc, że muszę się dostać do środka, zacząłem kombinować, jak złamać ten opór. Na pierwszy rzut poszedł widelec, którym zacząłem nieudolnie wyszarpywać uszczelkę. Musiałem jednak odrzucić tę metodę, gdyż uszczelka po kilku sekundach wyglądała jak wąż ogrodowy po spotkaniu z kosiarką. Pomyślałem, że może nóż sobie poradzi z tym problemem. Wyciągnąłem z szuflady najmniej ostry przyrząd i zacząłem z chirurgiczną precyzją podważać drzwi. Robiłem to w takim skupieniu, że słyszałem nawet przyspieszone bicie swego serca. Przez chwilę się czułem jak Egon Olsen, który próbuje „skroić” klejnoty duńskiej rodziny królewskiej. Na myśl o tym uśmiechnąłem się pod nosem i pomyślałem, że brakuje mi stetoskopu i gustownego melonika. Wizja o duńskim włamywaczu pozwoliła mi troszkę jaśniej spojrzeć na sytuację. Udało mi się dostrzec, że drzwi zostały zablokowane przez stojące obok krzesło, które wystarczyło odsunąć. Mogłem już dostać się do środka. Dorwałem się do upragnionych kostek tofu, które w blasku lodówkowego światła, wyglądały jak sztaby złota.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 3 kwietnia 2017 3 komentarze

BRUSCHETTA

Bez kategorii, przekąska, śniadanie

Z racji tego, że ostatnio dużo podróżuję, nie bardzo mam możliwość, by dorwać się do garów. Nie ma więc się co dziwić, że będąc ostatnio na gościnnych występach u Fit Matka Wariatka w Pszczynie, postanowiłem jej lekko zamieszać w kuchni. W związku z tym, że wyżej wymieniona Pani tego dnia miała urodziny, założyłem sobie, że wykorzystam tę okazję i dając upust swojej fantazji, narobię jej trochę syfu w kuluarach kuchennych. Zanim zjadłem śniadanie, wybrałem się na zakupy, by zrealizować swój niecny plan. Choć rozkład sklepu był mi bardzo dobrze znany, latałem pomiędzy półkami jak pit bull za listonoszem i do końca sam nie wiedziałem, czego szukam. Byłem tak podekscytowany tym, że za chwilę będę mógł coś upichcić, że zapomniałem całkowicie co miałem przyrządzić. Stanąłem w centralnym punkcie całkiem sporego dyskontu, tupnąłem nogą i chyba nawet lekko podskoczyłem, bo w głowie jakby coś wskoczyło na swoje miejsce. Przypomniało mi się, że poszukuję składników na ciasto z cukinią i dodatkowo jakąś opcję śniadaniową dla mnie. Wracając do domu, zapomniałem o tym, że jeszcze nic nie jadłem i po powrocie do domu zabrałem się od razu za przygotowywanie słodkości. Czekałem na rozwój wydarzeń. Gdy tak oczekiwałem na przyjście solenizantki/jubilatki, przypomniało mi się, że wypadałoby coś zjeść. Dzwoniąc do niej, postanowiłem przyspieszyć jej powrót i zaserwować jej moje śniadanie na obiad…i takim oto sposobem dzięki szalonej kobiecie po raz kolejny miałem gotowanie na żywo.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 30 marca 2017 3 komentarze

POMIDOROWE PYRY HASSELBACK

Bez kategorii, danie główne, przekąska

Wpadłem do kuchni, by napić się wody, lecz zanim dobrze wszedłem w zakręt, z piskiem hamującego laczka zatrzymałem się w progu. Widziałem jak moja ukochana bulwa, leży w kałuży krwi i wydaje z siebie dźwięki, które nie wróżyły nic dobrego. W związku z tym, że okolica, w której mieszkamy, nie należy do najbezpieczniejszych, przez moją głową przeleciał galopem milion, nasączonych koszmarem scenariuszy. Nerwowo zacząłem się rozglądać wokół siebie. Dotarło do mnie, że napastnik może jeszcze nie opuścił mieszkania i może się czaić w szafie. Jak przyczajony tygrys, zacząłem przesuwać się po ścianie, by sprawdzić, czy niebezpieczeństwo rozłoży swe skrzydła i za chwilę ja stanę się ofiarą. Gdy uchylałem drzwi szafy, bicie mojego serca brzmiało, jakby ktoś uderzał z całej siły w bęben. Na szczęście nikogo w niej nie zastałem. Po sprawdzeniu wszystkich pomieszczeń chwyciłem telefon, by powiadomić pogotowie i policję. Patrzyłem na krwawiącą przyjaciółkę i drżącymi placami próbowałem wybrać numer 112 w telefonie. Wibracje wprowadzone przez stres i panikę były tak wielkie, że telefon wypadł mi z dłoni, roztrzaskując się o narożnik szafki. Zakląłem soczyście i w tym samym momencie obróciła się do mnie uradowana Pyra i sypnęła tekstem: „Stary coś taki spięty? Wyluzuj! Mieliśmy z Pomidorem imprezę, popłynęliśmy z tematem i lekko go zmiażdżyło”. Oszalałem.

CZYTAJ WIĘCEJ