Przemysław Ignaszewski

3 minuty czytania 23 sierpnia 2017 Brak odpowiedzi

MARYNOWANY BAKŁAŻAN Z SUSZONYMI POMIDORAMI

Niekiedy jest mi wstyd o tym wspominać, ale zanim przewróciłem swoje menu do góry nogami, wiele produktów omijałem, lub ich nie znałem. Gdy po raz pierwszy usłyszałem o ciecierzycy, myślałem że to jakieś włochate, przyjemne w dotyku zwierzę. Nawet przez myśl mi nie przeszło, że to może być coś do jedzenia. Bakłażana widywałem wielokrotnie, ale jakoś nigdy nie miałem odwagi, by nawiązać z nim bliższą znajomość. Teraz gdy już wiem, z czym to się je, staram się go zapraszać do swojej kuchni jak najczęściej. Budzi on jednak we mnie skrajne emocje, gdyż nie do końca potrafię określić jego płeć i orientację. Są dni, gdy spotykam go w sklepie pod nazwą Oberżyna. W tym przypadku wszystko jest w należytym porządku. Jest to rodzaj żeński, piękne kształty, skóra tak przemiła w dotyku, że chciałoby się głaskać, ugniatać i wbijać w nią palce. Zdarza się jednak, że po kilku dniach to samo warzywo o kobiecych kształtach wyciętych z obrazu Rubensa, zamienia się w wulgarnie brzmiącego Bakłażana. Niby nic się nie dzieje. Ten sam kształt, to samo spojrzenie, nawet jego odzienie niczym nie odbiega od koleżanki Oberżyny. Jednak to już nie to samo. Ostatnio zacząłem więc szperać, czytać, wyszukiwać, by w końcu dowiedzieć się, jaka jest prawda. Już pierwsze wklepanie w przeglądarkę, rozwiało moje wątpliwości. Oberżyna, Bakłażan-to tylko pseudonimy artystyczne Psianki Podłużnej, która postanowiła ukryć przed światem swe prawdziwe dane.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 22 sierpnia 2017 Brak odpowiedzi

TARTA MANGO LASSI Z OWOCAMI

słodkości

Miałem dzień wolny od pracy i w związku z tym, że ostatnio nie dosypiam, zamierzałem pospać nieco dłużej. Nie zwracałem uwagi na hałasy dobiegające z ulicy. Zdążyłem już do nich przywyknąć. Gdzieś w oddali słyszałem muchę, która na pewno obmyślała misterny plan, jak wyprowadzić mnie z równowagi, co jakiś czas atakując moje czoło. Po miarowym dźwięku aksamitnych skrzydeł, wiedziałem że to nastąpi za chwilę i będę się musiał zerwać z łóżka, by ją przegonić. Czekając na natrętną sąsiadkę, moją uwagę przykuł szmer dobiegający z kuchni. Byłem sam w domu, więc poza bezwstydną ciszą, nie powinienem słyszeć niczego. Przez chwilę pomyślałem, że to może być włamywacz, ale szybko wykluczyłem tę ewentualność. Czego szukałby w kuchni? Nie podejrzewam, że chciałby mi ukraść puszkę z ciecierzycą, czy słoik z daktylami. Pozbawiony jakichkolwiek podejrzeń, opętany ciekawością, zwlokłem się z łóżka i flegmatycznym krokiem udałem się do pomieszczenia obok. Choć oczy nie do końca się jeszcze rozkleiły, po nocnej imprezie u Morfeusza, w jednej sekundzie dostałem wytrzeszczu, jakby ktoś starał się moją potylicę zintegrować z czołem. Stałem i patrzyłem z niedowierzaniem. Leżała na stole i patrzyła na mnie swymi czarnymi jak jeżyny oczami. Wiedziała, że działa na mnie elektryzująco, więc przeplatała swój uśmiech, przygryzaniem swych malinowych ust, doprowadzając mnie tym do szału. Chciałbym powiedzieć, że rozbierałem ją wzrokiem, ale przyodziana była tylko w zielone korale, które spływały pomiędzy jej piersiami, przypominającymi soczyste mango. Zupełnie straciłem głowę i rzuciłem się na nią, spełniając swoje fantazje. Uwielbiam takie rozpustne poranki w towarzystwie tarty, o smaku mango lassi.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 21 sierpnia 2017 Brak odpowiedzi

TARTA WARZYWNA z „SEREM”

danie główne, kolacja, przekąska

Stałem przed nimi, dzierżąc w dłoni potężny miecz. Nie wiem, skąd miałem siły, by otrzymać to cholernie ciężkie żelastwo, ale machałem nim w powietrzu, jakbym trzymał pawie piórko. Tnąc powietrze, kreśliłem takie wzory, że gdyby ktoś się dobrze przyjrzał, na pewno odczytałby pełne zdania. Wiatr, który szalał w mojej bujnej czuprynie, sprawiał że wyglądałem jak średniowieczny bohater, prężący się przed bitwą. Byłem tak zaaferowany zbliżającymi się wydarzeniami, że nawet przez chwilę nie zastanawiałem się, skąd na mojej głowie wzięły się te pukle. Nie jest przecież tajemnicą, że mam bardzo rzadko spotykane włosy, które mi wyszły jak nic innego w życiu. Nie jest to jednak post o dylematach fryzjerskich, dlatego przejdę do akcji, która za chwilę miała nastąpić. Cisza, która nastała była tak niewiarygodnie brutalna, że nawet przelatująca mucha zdawała się hałaśliwym śmigłowcem, gotowym do walki. W jednej chwili wszyscy ruszyli w moją stronę, chcąc sprawdzić, czy moje wymachiwanie mieczem, było tylko pokazówką, czy może coś potrafię zdziałać. Gdy doszło do pierwszego kontaktu z wrogiem, zacząłem machać jeszcze intensywniej, tracąc przy tym świadomość. Nie wiem, jak to wyglądało z boku, ale ręka pracowała, jakbym zasuwał w fabryce na akord. Dookoła fruwały elementy oręża, a ja z nieskrywaną radością ćwiartowałem kolejnych atakujących. Nagle oślepiło mnie światło i za plecami usłyszałem — Przemek, obudź się! Znów lunatykujesz? Ciekawe, kto pozbiera te warzywa, porozrzucane po całej kuchni?

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 16 sierpnia 2017 Brak odpowiedzi

ORZECHOWE LODY Z POLEWĄ ŚLIWKOWO-PIERNIKOWĄ

słodkości

Spotkanie towarzyskie, które miało być zwykłą nasiadówką przy kawie, przerodziło się w suto zakrapianą imprezę. Mocno spragnione towarzystwo wlewało w siebie alkohol litrami, zwalniając tym samym hamulce. Nie chciałem interweniować, ani kończyć imprezy, gdyż sam się ostro wkręciłem w ten festiwal bzdur nasączony podnieceniem. Jedna z Pań postanowiła dostarczyć atrakcji męskiej części towarzystwa i zaczęła zrzucać swe odzienie. Na dworze nie było zimno, ale po każdej zrzucanej warstwie, pojawiała się kolejna. Wszędzie było czuć zapach jej perfum, który był tak intensywny, że po policzkach spływały łzy. Obejmując dwie soczyste damy, obserwowałem ten żenujący spektakl, ale nagle mój wzrok utkwił w najciemniejszym kącie pokoju. Dostrzegłem smutne spojrzenie i tryskający jak woda z fontanny żal. Odsunąłem się od słodkich dzierlatek, które kleiły się jak rzep psiego ogona i podszedłem do samotnej dziewczyny. Skóra jej twarzy była dziwnie pomarszczona, ale przez te pofałdowania można było dostrzec przedzierającą się radość i słodycz. Wiedziałem już, że nie wrócę do dziewcząt, które przed chwilą miałem ochotę schrupać. Pożądanie postanowiło zakotwiczyć właśnie w tym ciemnym narożniku. Postawiłem wszystko na jedną kartę i bezczelnie zaproponowałem jej loda. Ku mojemu zaskoczeniu zgodziła się bez wahania. Spędziłem cudowne chwile z perwersyjnie ponętną Suszoną Śliwką.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 14 sierpnia 2017 Brak odpowiedzi

TARTA ZE ŚLIWKAMI

słodkości

Siedzę przed monitorem i próbuję skleić jakiś kreatywny wstęp do przepisu na śliwkową tartę. Po wczorajszym długim wybieganiu, jedyne co mogę skleić to są powieki, które wymagają rusztowania, by górna nie roztrzaskała się o dolną, łamiąc przy tym rzęsy. W pierwszej chwili chciałem nawiązać do rynku warzywnego, gdzie nabyłem ten owoc. Stwierdziłem jednak, że kolejna historia ubarwiona Żukiem Pana Heńka i Tarpanem Pani Jadzi nie będzie niczym porywającym. Przez myśl mi przeszło, by nawiązać do pokręconych wizji lunatycznych. Nic chyba, by z tego nie wyszło bo czuję, że jeszcze się nie obudziłem. Ciałem jestem obecny, a myśli są nadal pogrążone we śnie i przytulają się do poduszki. Cóż mogę więc napisać o cieście, nafaszerowanym śliwkami? Jakie litery wcisnąć na klawiaturze, by zapewnić efektowne wprowadzenie. Najlepiej będzie jeśli nie będę improwizował i przywalę z grubej rury. Mili Państwo, w sobotnie popołudnie miałem ochotę zjeść ciasto ze śliwkami i wiedziałem, że nic mnie nie powstrzyma przed jego wykonaniem. Wykonałem kilka szybkich ruchów z mąką, rozgrzałem piekarnik, przerżnąłem kilka śliwek i oto jest…wyśmienita tarta ze śliwkami, która dopieściła się cynamonem. Dzień dobry!

CZYTAJ WIĘCEJ