#tarta – Strona 2 – Vegenerat Biegowy

Siedzę przed monitorem i próbuję skleić jakiś kreatywny wstęp do przepisu na śliwkową tartę. Po wczorajszym długim wybieganiu, jedyne co mogę skleić to są powieki, które wymagają rusztowania, by górna nie roztrzaskała się o dolną, łamiąc przy tym rzęsy. W pierwszej chwili chciałem nawiązać do rynku warzywnego, gdzie nabyłem ten owoc. Stwierdziłem jednak, że kolejna historia ubarwiona Żukiem Pana Heńka i Tarpanem Pani Jadzi nie będzie niczym porywającym. Przez myśl mi przeszło, by nawiązać do pokręconych wizji lunatycznych. Nic chyba, by z tego nie wyszło bo czuję, że jeszcze się nie obudziłem. Ciałem jestem obecny, a myśli są nadal pogrążone we śnie i przytulają się do poduszki. Cóż mogę więc napisać o cieście, nafaszerowanym śliwkami? Jakie litery wcisnąć na klawiaturze, by zapewnić efektowne wprowadzenie. Najlepiej będzie jeśli nie będę improwizował i przywalę z grubej rury. Mili Państwo, w sobotnie popołudnie miałem ochotę zjeść ciasto ze śliwkami i wiedziałem, że nic mnie nie powstrzyma przed jego wykonaniem. Wykonałem kilka szybkich ruchów z mąką, rozgrzałem piekarnik, przerżnąłem kilka śliwek i oto jest…wyśmienita tarta ze śliwkami, która dopieściła się cynamonem. Dzień dobry!

CZYTAJ WIĘCEJ

Na dworze było strasznie duszno, a ja jak co tydzień w sobotni poranek, wybrałem się na lokalny spęd owocowo-warzywny. Żar lał się z nieba, a ja nie wiedzieć dlaczego wychodząc z domu, założyłem kurtkę, które teraz zwisała na mym przedramieniu. Co prawda nie ważyła 10 kg, ale wiedziałem, że gdy za chwilę będę wracał obładowany siatami, przekroczę strefę komfortu i będę ją przerzucał z ręki do ręki. Jak pilot samolotu rozpoznawczego, wykonałem pierwsze okrążenie pomiędzy straganami, by ocenić asortyment. Gdy wychodziłem z drugiego kręgu, w moich siatach były już pomidory, kalafior, fasolka szparagowa i koper, który wystawał jak maszt żaglówki. Wkurzał mnie, ocierając się co chwilę o mnie, ale był mi bardzo potrzebny, więc nie robiłem z tego powodu scen. Nie wiem, którą już nabijałem pętlę, ale w pewnym momencie moją uwagę przykuł mały, zielony jegomość. Siedział z kumplami na skrzynce i zerkał w moją stronę. Choć nie widziałem go już kilka lat, pamiętam go z czasów dzieciństwa, gdy spotykaliśmy się przy krzaku na pobliskich ogródkach działkowych. Często żartowaliśmy z mizernego owłosienia, które pokrywało jako ciało, a on to ripostował, wbijając nas w ziemię. Widząc nasze skwaszone miny, to on się śmiał ostatni. Zawsze wygrywał. Postanowiłem odświeżyć tę znajomość i choć byłem już solidnie przeładowany siatkami, zabrałem go do domu, by odświeżyć naszą starą przyjaźń. Tak, to był on…w moim domu ponownie zagościł Agrest.

CZYTAJ WIĘCEJ

Array ( [0] => thumbnail [1] => medium [2] => medium_large [3] => large [4] => 1536x1536 [5] => 2048x2048 [6] => post-thumbnail [7] => featured_post_thumb [8] => wide_featured [9] => post_thumb [10] => eighty [11] => widget-popular-posts )