Vegenerat Biegowy

2 minuty czytania 14 grudnia 2017 Brak odpowiedzi

ZUPA Z KIMCHI

Bez kategorii

Do kimchi zabierałem się jak pies do jeża, robiąc dziwne podchody i podjazdy. Traf jednak chciał, że w trakcie mojego ostatniego pobytu w Poznaniu, u mojego bratanka, opędzlowałem kilka łyżek tego azjatyckiego przysmaku i przepadłem. Ugniatając namiętnie kapustę i nacierając ją pikantną papryką gochugaru wiedziałem, że będę próbował ją wcisnąć w zupę. Starałem się, by poziom ostrości był na wysokim poziomie, ale musiałem uważać, żeby nie zastosować tradycyjnej koreańskiej receptury. Zdaje sobie sprawę, że pikanteria potrawy powinna być odczuwalna dwukrotnie, ale takiego pożaru nie ugasiłoby dziesięć zastępów Ochotniczej Straży Pożarnej. Wyszło tak, jak sobie wymarzyłem i już przy pierwszej degustacji moje usta poczuły się jak w Mordorze, a na twarzy pojawił się szeroki uśmiech. Nie pozostało więc nic innego jak realizacja pomysłu, który szalał w mojej głowie jak bawidamek, na turnusie w Ciechocinku. Stało się! Po raz kolejny przepadłem na długi czas. Mam kimchi w zupie.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 13 grudnia 2017 3 komentarze

KIMCHI

kolacja, przekąska, śniadanie

Nie widziałem jej od kilku miesięcy, więc z niecierpliwością oczekiwałem jej przybycia. Zawsze była punktualna, ale tym razem miała już kilkanaście minut spóźnienia, co mnie lekko zaniepokoiło. Zacząłem nerwowo przebierać nogami i wsłuchiwałem się w każdy szmer, licząc, że usłyszę jej kroki na klatce schodowej. Mijały kolejne minuty, ale panującą ciszę przecinał tylko dźwięk przeskakujących wskazówek zegara. Nagle coś huknęło i szarpnęło fundamentem kamienicy. Miałem wrażenie, że drzwi wejściowe zostały wyważone przez uzbrojony oddział AT. Choć nie pasowało to do jej zachowań, to była ona. Wpadła do domu jak huragan i od progu zaczęła dokazywać i panoszyć się jak gospodarz domu na klatce schodowej. Nie zdążyłem się nawet z nią przywitać, a ona już biegała po kuchni i wyciągała z zakamarków garnki, miski i inne niezrozumiałe dla mnie gadżety. Wyglądała jakoś inaczej. Jej delikatność gdzieś została zagubiona i zastąpił ją niezrozumiały pazur i ostrość. To nie była ta sama osoba. Wiedziałem, że ta podróż ją odmieniła. Kapusta Pekińska, po wycieczce do Korei, nie powróciła już taka sama.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 6 grudnia 2017 Brak odpowiedzi

PLACKI ZIEMNIACZANE FASZEROWANE BROKUŁEM I FASOLĄ

danie główne

Od dłuższego czasu wpatrywałem się w jeden punkt jak zahipnotyzowany. Oderwałem się od rzeczywistości i szperając w swoich myślach, próbowałem ustalić co zjeść przed bieganiem zaplanowanym na jutro. Biegając we własnej głowie, próbowałem jakoś uporządkować ten artystyczny nieład, ale nie było to łatwe zadanie. Przed pomysłem na pierogi z nowym, kontrowersyjnym farszem, ustawiła się wizja pysznego tofurnika ociekającego czekoladą. W tyle głowy przypięta była kartka z napisem „kimchi”, a zaraz pod nią radośnie powiewała chorągiewka przypominająca o ciastkach z żurawiną. Zrealizowane pomysły i jeszcze nierozpoczęte wizje przeplatały się z pragnieniami. Sam nie wiem dlaczego, ale wszystko było zszyte nićmi wykonanymi z makaronu do spaghetti. Słodycz przecinała pikanterię. Smak kwaśny przechadzał się dumnie ubrany w garnitur z goryczy. Miałem wrażenie, że wyciąłem się z realnego życia i wstawiłem się do komiksu. Stałem we własnej głowie i nie mogłem się skupić na niczym. Pragnąłem wszystkiego i jednocześnie nienawidziłem tego natłoku smaków. Chcąc przerwać ten stan, krzyknąłem i profilaktycznie wypłaciłem sobie „liścia” na otrzeźwienie. Postanowiłem już więcej nie rozmyślać. Chwyciłem w dłoń moją Koleżankę Pyrę i przeszedłem do natarcia.

700 g ziemniaków,
1 duża cebula,
2 łyżki mąki pszennej,
2 łyżka skrobi ziemniaczanej,
4 ząbki czosnku,
1 łyżka lubczyku
pieprz,
sól,
olej do smażenia.

Ziemniaki i cebulę ścieramy na małych oczkach tarki.
Czosnek wyciskamy przez praskę.
Dodajemy mąki, przyprawy, i wszystko mieszamy.
Smażymy małe lub większe placki na mocno rozgrzanym oleju.

FARSZ:

1 puszka białej fasoli,
1 mały brokuł,
2 ząbki czosnku,
łyżka płatków drożdżowych,
pieprz,
sól.
4 łyżki oliwy z oliwek.

Brokuł gotujemy na parze.
Wszystko wrzucamy do blendera i miksujemy na gładką masę.
Placki ziemniaczane grubo smarujemy farszem i zawijamy w rulon.
Podajemy z sosem czosnkowym, na który przepis znajduje się poniżej.

SOS CZOSNKOWY:

250 ml jogurtu sojowego,
1 duży ząbek czosnku,
1 łyżka soku z cytryny,
garść koperku,
2 liście mięty
pieprz,
sól.

Kolejna odsłona placków ziemniaczanych, które skradły moje serce. Co prawda przesadziłem z ilością czosnku w sosie, ale nie zamierzam się z nikim całować w pracy. Pozdrawiam serdecznie i życzę miłego dnia 🙂

3 minuty czytania 5 grudnia 2017 8 komentarzy

„WĘDLINA” KANAPKOWA

kolacja, przekąska, śniadanie

Bardzo chciałem w godzinach porannych uraczyć Was przepisem na kolejną wędlinę, ale miałem tak zakręcony dzień, że drugie śniadanie jadłem o 14:30. Co prawda przytrafiło mi się nawet kilka razy usiąść przy biurku z gotowym planem i nową opowiastką, ale cały misterny plan legł w gruzach. Robiłem kilka prób podejścia do klawiatury, ale za każdym razem, gdy już muskałem jej wgłębień na klawiszach, coś mnie od nich odciągało. Pragnąłem się podzielić z Wami kolejnym wynikiem warzywnych akrobacji, ale się nie udało. Wir obowiązków porywał mnie co kilka minut. Jak Tajfun Grzegorz, czy Huragan Marian rzucał mną w promieniu kilku kilometrów od miejsca, gdzie chciałem po prostu pisać. Nie byłem bierny i nie poddałem się bez walki. Przy pierwszym podrywie z krzesła, chwyciłem się narożnika monitora, który na swej lichej podstawie zachwiał się, jakby oszalał mu błędnik. Trzymając się go jedną dłonią, drugą musiałem asekurować, by razem z nim nie wylądować na podłodze. W rezultacie uległem. Przy drugiej próbie wyciągnięcia mnie zza biurka, byłem bardziej cwany i przyczepiłem się pasem do krzesła. Na nic to się zdało, bo mebel okazał się przytwierdzony do kółek i konkretnie odjechałem. Nie wiem, ile było prób napisania czegokolwiek. Przy sześćdziesiątej szóstej przestałem liczyć. Teraz gdy powinienem się relaksować, wyeksploatowany zasiadłem do pisania i za cholerę nie mogę sobie przypomnieć jaką opowiastkę chciałem Wam sprzedać. W mej głowie powstała zmęczeniowa, czarna dziura.

CZYTAJ WIĘCEJ

1 minuty czytania 24 listopada 2017 8 komentarzy

SUCHA KIEŁBASA PAPRYKOWA

kolacja, przekąska, śniadanie

Dziś będzie bardzo krótko.

Dlaczego używam nazw potraw mięsnych, skoro gotuje z trawy i kamieni?

Tak mi się podoba ! Nie rozumiem, dlaczego coś co smakuje jak kiełbasa, miałbym nazwać podłużnym fasolowym wałkiem. Kurtyna!

…no i rozpęta się gównoburza!

1 puszka czerwonej fasoli,
50 g kaszy jaglanej,
1 łyżka sosu sojowego,
1 łyżeczka ostrego przecieru paprykowego,
3 łyżki mąki ziemniaczanej,
majeranek,
papryka wędzona,
papryka czerwona słodka,
tymianek,
pieprz,
sól,
1 cebula,
3 ząbki czosnku,
olej z pestek winogron.

Kaszę przygotowujemy zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
Cebulę podsmażamy wraz z czosnkiem.
Do malaksera lub innego urządzenia rozdrabniającego, wrzucamy fasolę, kaszę, cebulę, czosnek, sos sojowy, przecier, przyprawy, mąkę i 1 łyżkę oleju. Celowo nie podałem ilości przypraw, gdyż to jest indywidualna sprawa. Dosypywać stopniowo. W razie gdyby masa była zbyt klejąca można dosypać mąki. Przecier paprykowy możemy zamienić na paprykę ostrą.
Po wyrobieniu masy, formujemy podłużny wałek i układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Smarujemy olejem.
Pieczemy przez 30 minut w temperaturze 180 stopni. Po 15 minutach odwracamy kiełbasę na drugą stronę, tak by równomiernie się przypiekła.
Po wyjęciu z piekarnika, produkt będzie niepokojąco miękki, ale po kilku godzinach leżakowania w lodówce, jego konsystencja się zmieni.