przekąska – Strona 38 – Vegenerat Biegowy

1 minuty czytania 5 października 2015 9 komentarzy

KALAFIOR W PAPRYKOWYM CIEŚCIE

Już od jakiegoś czasu przymierzałem się do kalafiora obłożonego ciastem. Pomysł jednak potrzebował odpowiedniego wygrzania tematu, oraz kombinacji w jakiej miałby występować ów kalafior. Powodem odwlekania tego w czasie był też czas pieczenia takiego kalafiora, który wg. przeglądanych przeze mnie receptur, musiał zalegać bardzo długo w piekarniku. Postanowiłem nieco przyspieszyć przygotowywanie tego dania i przeprowadziłem zabiegi kulinarne po swojemu. Na efekty nie musiałem czekać 1,5 czy 2 godziny jak niektórzy proponowali. Po 40 minutach miałem na stole pyszną kulę obłożoną aromatycznym i chrupiącym ciastem.

1 średni lub mały kalafior,
1/2 szklanki mąki z ciecierzycy,
woda,
2 łyżki papryki słodkiej,
1 łyżeczka papryki słodkiej wędzonej,
1 łyżeczka papryki chilli,
1 łyżka płatków drożdżowych,
sól, pieprz.

Kalafior gotujemy na parze przez około 10 minut, po czym go studzimy.
Mąkę mieszamy z przyprawami i dolewamy wody, by uzyskać konsystencję nieco gęstszą niż ciasto naleśnikowe ( Nie potrafię określić ile wody wlałem, gdyż przeprowadzałem eksperyment i ta ilość mi gdzieś umknęła. Podejrzewam, że było to około 1/3 szklanki ).
Ciastem smarujemy ( użyłem pędzelka, który wydaje mi się odwalił kawał dobrej roboty ) kalafior i wkładamy go do naczynia żaroodpornego posmarowanego olejem.
Pieczemy przez 30 minut w piekarniku rozgrzanym do 180 stopni.

Kalafior nadaje się jako drobna przekąska, którą podajemy z jogurtowym sosem czosnkowym, lub jakimś innym ulepszaczem smaku. Niewykluczone, że taki produkt świetnie się sprawdzi jako dodatek do ziemniaków i wegańskiego kotleta. Zastosowanie jak widać jest bardzo szerokie i nie wymaga długotrwałej obróbki termicznej. Życzę powodzenia w misji KALAFIOR oraz smacznego po jej wykonaniu.

1 minuty czytania 4 października 2015 7 komentarzy

TOFUCZNICA W SZMACIE

Bez kategorii, kolacja, przekąska, śniadanie

W trakcie biegu z Morskiego Oka na Hel, jednym z posiłków dostarczonych przez BOX4U z Grudziądza ( wegański catering ) była tofucznica. Z racji tego, że nie często serwuje sobie ten smakołyk na śniadanie, dziś przypadł ten dzień kiedy postanowiłem nieco rozpieścić kubki smakowe. Do wykonywania wykorzystałem minimum składników, oraz naleśniki które smażyłem kilka minut wcześniej na specjalne zamówienie Poli.

1 kostka tofu naturalnego ( 180 g ),
1 cebula,
kilka gałązek jarmużu,
odrobina czarnej soli,
1 łyżka płatków drożdżowych,
1/4 szklanki mleka roślinnego,
pomidorki koktajlowe
olej rzepakowy.

Podsmażamy pokrojoną w kostkę cebulę.
Dorzucamy drobno pokruszone tofu ( polecam rozdrabnianie widelcem ),
Następnie kroimy jarmuż i wrzucamy do smażącego się już tofu oraz dodajemy sól oraz płatki drożdżowe.
Dolewamy mleko i dusimy do uzyskania odpowiedniej konsystencji.

Jeśli chodzi o szmatę ( czyt. naleśnik ) wymienioną w nazwie potrawy, to przepis na nią znajdzie w moich poprzednich wpisach. Żeby ułatwić Wam szperanie link znajdziecie TUTAJ. Tofucznicę układamy na jednej połowie naleśnika, posypujemy pieprzem,, następnie przykrywamy go drugą połówką. Całośc delikatnie skrapiamy sosem na bazie octu balsamicznego. Gdyby ktoś miał wizję zwinąć naleśnika w rulon, lub złożyć go w trójkąt, myślę że nie zmieni to wrażeń smakowych. Życzę udanej niedzieli i smacznego 😉

4 minuty czytania 2 października 2015 4 komentarze

DROŻDŻOWA PIZZA Z PATELNI

Bez kategorii, danie główne, przekąska

W moim menu występowała już taka pozycją jak pizza z patelni. Dzisiejsza odsłona jednak różni się tym, że postanowiłem dorzucić drożdże, które sprawiły że ciasto stało się pulchniejsze, a co za tym idzie, smaczniejsze. Żeby nie było zbyt standardowo, w najdalszy zakamarek głowy odsunąłem sos pomidorowy, który zazwyczaj pokrywa pizzę i postanowiłem przeprowadzić mały eksperyment. Zazwyczaj próby łączenia niektórych kuchni, skazane są na niepewność, a czasami nawet na porażkę. W tym wypadku wiedziałem, że nic takiego nie będzie miało miejsca, choćby dlatego że ciasto nie miało prawa się nie udać ( mąka mnie kocha ), a pozostałe składniki, które przewidziałem najzwyczajniej w świecie kocham. Gdy już ułożyłem sobie plan w głowie, nie pozostało mi nic innego jak przystąpić do działania i uraczyć gości przepyszną pizzą.

CIASTO :

2 szklanki mąki pszennej ( tej zwykłej, najzwyklejszej ),
1 szklanka mąki pszennej krupczatki,
40 g drożdży,
270 ml ciepłej wody,
1 łyżeczka cukru brązowego,
1 łyżeczka soli,
4 łyżki oliwy z oliwek,

FARSZ, SOS,PASTA…ZWAŁ JAK ZWAŁ…czyli wszystko to co wyląduje na pizzy :

1 puszka ciecierzycy,
100 ml mleka roślinnego ( może być więcej, wszystko zależy od tego jaką konsystencję chcemy uzyskać),
1 łyżeczka kuminu,
1/2 łyżeczki curry,
1/4 łyżeczki kurkumy,
szczypta chilli,
1 łyżeczka płatków drożdżowych,
pieprz, sól,
roszponka, pomidory oraz czarne oliwki ( Składników dorzucać można do woli. Jeśli masz ochotę zrobić z pizzy kopiec Kościuszki, możesz spiętrzyć na placku kilogram bakłażana ;).

Przygotowanie rozpoczynam od przygotowania ciasta. Do miseczki wrzucam drożdże, cukier, wlewam ciepłą wodą. Wszystko mieszam i odstawiam na chwilę w ciepłe miejsce, by drożdże „ruszyły”.
Mieszam sól z mąką, wlewam do nich pracujące drożdże, oliwę i wyrabiam bardzo gładkie ciasto. Odstawiam pod przykryciem,na około 30-45 minut do wyrośnięcia. Ciasto powinno zwiększyć swoją objętość co najmniej dwukrotnie.
W czasie gdy ciasto wyrasta, możemy się zająć tym co wyląduje na pizzy. Ciecierzycę odsączamy z wody i wrzucamy do pojemnika, dodajemy mleko, przyprawy i wszystko miksujemy na gładką masę. W ten oto sposób mamy nasz bazowy, przepyszny sos/pastę.
Ciasto wyrosło, jest pulchne, elastyczne, więc zabieramy się do podziału. Dzielimy ja na 4 części i formujemy z nich krążki pizzy. W pierwszej fazie chciałem użyć wałka,ale ciasto tak ładnie współpracuje, że okrężny ruch dłoni w zupełności wystarcza.
Po uformowaniu placków wrzucamy jeden z nich na suchą rozgrzaną patelnię i podgrzewamy/smażymy/pieczemy go przez około 2 minuty.
Gdy spód stwardnieje, lekko się zarumieni, przewracamy ciasto na drugą stronę i odrobinę zmniejszamy gaz. Układamy na wierzchu naszą pastę/sos, pomidora, oliwki i zamykamy dostęp powietrza pokrywką. Po 5 minutach ściągamy pizzę z patelni.
Oczywiście, żeby była równowaga kolorystyczna do wszystkiego dorzucamy odrobinę zieleniny. Może być rukola, roszponka lub jakaś inna trawa. Wszystko zgodnie z upodobaniami i oczekiwaniami.
….Smacznego 🙂

Ciasto, które również było swego rodzaju eksperymentem polecam jako pieczywo wspomagające spożycie rozwodnionych zup, jako popychacz do eintopfa oraz jako sucha zagrycha do piwa. Myślę, że „patelniany” produkt niejednego zaskoczy smakiem i będzie wracał do niego nie raz, nie dwa, nie trzy. Powyższa propozycja należy do grupy tych, które na stałe wpisują się w moje menu. Miłego dnia życzę oraz smacznego 🙂

2 minuty czytania 30 września 2015 5 komentarzy

FARINATA Z FASOLKĄ SZPARAGOWĄ I JARMUŻEM

Bez kategorii, danie główne, przekąska

Farinata występowała już w moim menu, ale tyle ile razy wymyślę sobie nowy wkład do niej, tyle razy będę ją powtarzał by delektować się jej smakiem. Dla tych, którzy jeszcze się nie spotkali z tym daniem, oczywiście przygotowałem porcję informacji, która ma za zadanie przybliżyć smak i historię tej potrawy. Farinata to typowe danie z kuchni liguryjskiej, najczęściej można ją spotkać w Genui.

Jest to placek, przypominający tartę, przygotowany z bardzo prostych i tanich składników – mąki z ciecierzycy, wody, oliwy i soli. Oczywiście nie byłbym sobą gdybym nie poddał przepisu tradycyjnego lekkiej modyfikacji, dlatego w przepisie pojawią się dodatkowo płatki drożdżowe.

200 g mąki z ciecierzycy,
600 ml wody,
4 łyżki oliwy z oliwek do ciasta + 2 łyżki do formy,
1/2 łyżeczki soli,
200 g fasolki szparagowej zielonej,
kilka gałązek jarmużu,
1 cebula,
2 ząbki czosnku.
3 łyżeczki płatków drożdżowych,
pomidory.

Mąkę przesiewamy przez sito, mieszamy dokładnie z wodą, przykrywamy ręcznikiem i odstawiamy na około 3 godziny ( podobno im dłużej stoi ciasto, tym lepiej, można je dopracowywać nawet przez 10 godzin ).
Fasolkę gotujemy w osolonej wodzie przez 10 minut na małym ogniu.
Jarmuż kroimy drobno i wrzucamy na rozgrzaną patelnię z przyrumienionym czosnkiem. Smażymy około 1 minutę.
Po 3 godzinach ściągamy „kożuch”, piankę która pojawi się na cieście i dodajemy do ciasta pozostałe składniki, czyli olej i sól.
Do formy wlewamy (24cm) 2 łyżki oliwy i rozprowadzamy po całej powierzchni.
Wlewamy ciasto i układamy na nim lekko podgotowaną fasolkę, cebulę,pomidora oraz jarmuż przesmażony z czosnkiem ( nie martwcie się tym , że ciasto jest strasznie rzadkie oraz, że olej z formy wypływa na nie ).
Formę wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 220 stopni (bez termoobiegu ) na 30 minut, po upływie których przełączamy na opcję grillowanie z góry na kolejne 5 minut.

Danie można konsumować od razu po wyciągnięciu z piekarnika, na ciepło. Smakuje wyśmienicie, gdy połączymy je ze świeżymi warzywami lub zestawem surówek. Smak można podkręcić posypując farinatę świeżo zmielonym kolorowym pieprzem. Gorąco polecam i zachęcam do spróbowania, tego kultowego już, dla mnie dania. Smacznego 🙂

3 minuty czytania 26 sierpnia 2015 2 komentarze

GRILLOWANE AWOKADO Z CUKINIĄ

Bez kategorii, kolacja, przekąska, śniadanie

Brak czasu i ciągłe w życie w biegu sprawia, że nie nadążam, nie wyrabiam z bieżącym wstawianiem przepisów. Cel który sobie obrałem w tym roku, pochłania mój czas w 110% i cały czas poszukuje sposobu jak wydłużyć dobę o co najmniej 2 godziny. Jeśli w ciągu dnia wyrabiam się ze wszystkim co założyłem, muszę się liczyć z tym że zabraknie mi kilku godzina na sen i tak się zamyka błędne koło. Nie ukrywam, że z utęsknieniem czekam na moment kiedy wybiegnę z Zakopanego, wtedy będę miał pewność, że odpocznę…w biegu. Nie o moim odpoczynku jednak dziś będzie mowa, lecz o pysznym awokado, które za sprawą krótkiej obróbki termicznej zmieniło się w pyszną przekąskę, śniadanie, czy też kolację. Nie pamiętam już czy przybliżałem Wam jak wielką skarbnicą jest ten owoc, dlatego pozwolę sobie zastosować znany trik, który obejmuje kombinację klawiszy CTRL , C oraz V.

„Awokado to owoc o dużej zawartości tłuszczu. Można nim np. smarować pieczywo, a będzie tak samo smaczne jak z masłem, ale zdrowsze, bo kwasy tłuszczowe obecne w awokado chronią serce.

W średniej wielkości awokado (270 g) jest aż 41 g tłuszczu. Inne owoce zawierają go tylko w śladowych ilościach (0,2-0,4 g). Jest to jednak tłuszcz dobroczynny dla zdrowia – kwas oleinowy, który ma zdolność obniżania poziomu złego cholesterolu, a ponadto przeciwdziała nowotworom prostaty i piersi.Choć w awokado jest niewiele cukru, to ze względu na ten tłuszcz awokado jest najbardziej kalorycznym owocem: w 100 g jest 160 kcal (czyli przeciętny owoc to aż ok. 430 kcal), a np. wyjątkowo kaloryczny banan to 95 kcal w 100 g.Ale dzięki obecności tego tłuszczu cenne składniki z innych produktów są lepiej przyswajalne, np. organizm przyswaja 4 razy więcej antyrakowego likopenu z pomidorów, jeśli jednocześnie jemy awokado np. w sałatce.

W awokado jest też dużo potasu (więcej niż w bananach), który reguluje ciśnienie krwi, czuwa nad prawidłową pracą serca, a także wpływa korzystnie na układ nerwowy.

Owoc ten zawiera sporo witamin C, E i A – silnych przeciwutleniaczy, które mają działanie przeciwnowotworowe, a także witamin z grupy B, wśród nich szczególnie cenny jest kwas foliowy, który zapobiega wadom rozwojowym płodu.Jedzenie awokado dobrze wpływa też na oczy, jest w nim bowiem luteina i zeaksantyna.” ( poradnikzdrowie.pl )

kilka szt. dojrzałego awokado.
1 mała cukinia,
1 zielony ogórek,
1 papryczka pepperoni,
1/2 czerwonej papryki słodkiej,
1 mała cebula,
1/2 pęczka natki pietruszki,
sok z połowy limonki,
3 łyżki oliwy z oliwek,
pieprz, sól.

Awokado kroimy wzdłuż, dookoła, przekręcamy i wyciągamy pestkę. Smarujemy je oliwą oraz sokiem z cytryny i wkładamy na patelnię grillową lub grilla. Podpiekamy około 5 minut.
Robiąc sałatkę, wszystkie składniki drobno kroimy, po czym mieszamy ze sobą i doprawiamy.
W miejsce gdzie znajdowała się pestka, układamy naszą sałatkę.

Przepis niesamowicie prosty oraz szybki, czyli tak jak lubimy !!! Swoją drogą nie wiedziałem, że awokado na ciepło oddaje jeszcze więcej swych walorów smakowych. Przyznam, że nie byłem entuzjastą tego owocu, ale po obróbce termicznej, stał się on jednym z moich ulubionych. Warto spróbować. Smacznego 🙂