#ciasto – Strona 5 – Vegenerat Biegowy

2 minuty czytania 31 lipca 2018 Brak odpowiedzi

TARTA ZE SZPINAKIEM, SUSZONYMI POMIDORAMI I KALAFIOROWYM SOSEM.

danie główne

Gdy jestem w trakcie długiego, samotnego treningu, bardzo często dumam o jedzeniu. Niekoniecznie jest to rozmyślanie o kolejnych przepisach do bloga, często zdarza się, że po prostu mam na coś ochotę. Tu i teraz. Pokonuję dziesiąty, potem jedenasty kilometr, a tu nagle w głowie pojawia się myśl o soczystym burgerze z burakiem i za żadne skarby nie chce się odczepić.Biegnę w towarzystwie swojej wizji, a ona natrętnie atakuje moje zmysły, próbując skrócić mój trening i skierować moje nogi w stronę kuchni. Walczę, odganiam ją i biegnę dalej. Wydawać by się mogło, że sytuacja jest opanowana, tymczasem w okolicy czterdziestego piątego kilometra, gdy głód zaczyna już mocno doskwierać, przychodzi mi do głowy ociekające czekoladą ciasto bananowe. Myśl o tym daniu sprawa, że zamiast rytmicznie oddychać, skupiam się na połykaniu śliny, by nie utopić się w jej nadmiarze.

~Vegenerata bieg przez kuchnię, czyli szalone menu ultramaratończyka.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 26 lipca 2018 9 komentarzy

BROWNIE Z KALAFIOREM

słodkości

Nie wiem która była godzina, gdy zza ściany usłyszałem jakieś dziwne dźwięki. Wiedziałem jednak, że to jeszcze nie pora by wstawać do pracy, bo zza rolet przez okno nieśmiało wdzierała się ciemność. Wzrokiem omiotłem łóżko w poszukiwaniu kotów, które mogły uskuteczniać nocne szaleństwa, ale to nie one. Stan faktyczny był zgodny z ewidencyjnym. Z narastającym niezadowoleniem, zrzuciłem nogi z łóżka i palcami stóp spenetrowałem podłogę w poszukiwaniu laczków w typie Kubota. Szybko poczułem znajomy kształt domowego obuwia i po wsunięciu stóp udałem się po omacku do kuchni. Nie zapalałem światła, gdyż jego blask mógłby podziałać na mnie jak światło emitowane przez spawarkę. Wolałem dokonać oględzin, sugerując się kształtami i konturami przedmiotów znajdujących się w pomieszczeniu. Na pierwszy rzut oka wszystko wyglądało w porządku. Nie zauważyłem niczego niepokojącego, ale dźwięk, który słyszałem przed kilkoma minutami, nie ustawał. Cały czas w moich uszach rozbrzmiewało pukanie, jakby ktoś uderzał palcami w podłogę. Zrobiłem dwa kroki do przodu i oniemiałem. Zza wyspy wystawała głowa, jakby ktoś się rozciągnął wzdłuż szafek. To stamtąd dochodził niepokojący dźwięk. Szybkim ruchem sięgnąłem do włącznika i zapaliłem światło. Gdy pomieszczenie zostało rozświetlone śnieżnobiałym promieniem, wszystko się wyjaśniło. Na podłodze leżał Kalafior, który rytmicznie stukał w panele. Gdy mnie dostrzegł, spojrzał na mnie beznamiętnie i wycedził przez zęby-Stary, siedzę już tutaj 4 dni i nie widzę żadnego zainteresowania moją osobą. Jeśli dziś się mną nie zajmiesz, komunikuję i lojalnie ostrzegam-Wychodzę i już mnie więcej nie zobaczysz. Nie miałem wyjścia! Do rana leżałem z otwartymi oczami i wymyślałem atrakcje.

CZYTAJ WIĘCEJ

2 minuty czytania 13 lipca 2018 2 komentarze

MORELOWY JAGIELNIK NA CHAŁWOWYM SPODZIE

słodkości

Wracając do domu po nocnej zmianie, nie spodziewałem się sielanki z pilotem w dłoni. Zdawałem sobie sprawę, że mam do wykonania kilka potraw i raczej nie napawało mnie to optymizmem. Desperacko potrzebowałem snu, ale deklaracja stworzenia urodzinowego ciasta była jak przysięga, której nie mogłem złamać. Przemierzając krętą drogę, moja głowa przechylała się jak ramię wahadła. Gdy była skierowana w prawo, moje myśli krążyły wokół tofu i aksamitnego tofurnika, który dumnie chce zastąpić klasyczny sernik. Gdy koła samochodu kręciły w lewo, po głowie hasała rozanielona kasza jaglana, która przekonywała swą kremową konsystencją. Jadąc na prostym odcinku drogi, byłem rozdarty jak Judym i sosna u Żeromskiego. Nie wiedziałem co począć. Rozwiązanie przyszło nieoczekiwanie, gdy wchodziłem w ostatni zakręt. Przez drogę przebiegał kot, zahamowałem energicznie i moja głowa bezwarunkowo wylądowała na prawym ramieniu. Wiedziałem, że to był znak i pognałem do domu działać. Po kilkunastu minutach od trzaśnięcia drzwiami, z kielicha blendera wylewało się płynne złoto.

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 21 lutego 2018 4 komentarze

KISZKA Z GOTOWANYCH ZIEMNIAKÓW, TOFU I KISZONEJ KAPUSTY

danie główne, przekąska

Stałem przed nią już kilkanaście minut i nie wiem co z nią zrobić. Wpatrywałem się jak szpak w gnat, czy też inne zagubione pięć groszy i za żadne skarby nic mi nie przychodzi do głowy. Doskonale wiedziałem, że gdziekolwiek bym ją zabrał i cokolwiek bym z nią zrobił, powiązane to będzie z szerokim uśmiechem i dawką dobrego smaku. Nigdy mnie nie zawiodła, ale w tej chwili milczała. Wziąłem ją w dłoń i oglądając z każdej strony, szukałem inspiracji w każdym wgłębieniu i wypukłości. Kamiennym spojrzeniem starałem się rozbić jej pancerz, by dotrzeć do jej wnętrza, ale ona się broni równie kamienną obojętnością i brakiem wyrazu. Zacząłem ją podrzucać, łudząc się, że spojrzenie na nią w locie przywoła u mnie bardziej kreatywne myśli, ale w głowie nadal miałem pustkę. Chcąc z niej wyciągnąć, choć kroplę inspiracji, położyłem ją w sąsiedztwie ostrych noży. Myślałem, że zadziała wyobraźnia i w końcu pęknie, sypiąc pomysłami na dania z jej wykorzystaniem. Nadal milczała. Zrezygnowany usiadłem na kanapie i choć nie lubię tego przyznawać, poddałem się. Pogrążony w smutku, ze złamanym sercem, trzymałem przepiękną Pyrę na kolanach. Pomyślałem-niezła kicha!

CZYTAJ WIĘCEJ

3 minuty czytania 14 lutego 2018 Brak odpowiedzi

PIZZA A’LA GRUZIŃSKIE CHACZAPURI ADŻARSKIE

danie główne, kolacja, przekąska

Przez cały dzień w pracy karmiłem się myślą, że po powrocie do domu, wbiję się w ciasne gacie i pójdę przebiec kilka kilometrów. Układałem w głowie trasę i oczami wyobraźni mijałem zadymione ulice, by w rezultacie wydostać się za miasto. Czułem, że to będzie mój dzień. Gdzieś pomiędzy godziną dziesiątą a czwartym kęsem klopsa jaglanego, zacząłem przeglądać zdjęcia jedzenia, których w sieci jest zatrzęsienie. Jedni lubią oglądać samochody, inni scrollują strony xxx w poszukiwaniu ideału piękna, a ja uderzam w kategorię foodporn. Takie moje małe zboczenie, które wdrożyłem, celem wyłapania kolejnej porcji inspiracji. Ostatnio odgrzewany post, traktujący o wegańskiej wersji chaczapuri, pchnął mnie w klimaty gruzińskie. Chcąc nie chcąc wyłapałem adżarską wersję, tego dania i w jednej chwili dostałem ślinotoku, który przybrał niewyobrażalny rozmiar. Zamiast pałaszować klopsiki w sosie pieczarkowym, musiałem się skupić na wycieraniu zaślinionej brody. W jednej chwili ułożyłem plan, czym zastąpić sery, które są potrzebne do wykonania tradycyjnej potrawy i jednocześnie grubą kreską przekreśliłem wcześniej roztaczane plany biegowe. Nie chcąc wywoływać burzy wśród koneserów kuchni kultywowanej przez Gruzinów, swoje danie nazwałem pizzą, gdyż tak naprawdę niewiele się różni od włoskiego drożdżowego placka. Czyżby ładowanie przed 100-kilometrowym biegiem w Zielonej Górze, rozpoczęło się dużo wcześniej niż zwykle?

CZYTAJ WIĘCEJ