danie główne – Strona 44 – Vegenerat Biegowy

2 minuty czytania 18 listopada 2015 15 komentarzy

BRUKSELKA W SOSIE POMIDOROWYM ZE SZPINAKIEM

W związku z tym, że mamy iście jesienną porę i jesteśmy już po pierwszych przymrozkach, śmiało możemy powitać w naszej kuchni brukselkę. Jedni ją uwielbiają, inni wręcz nienawidzą mając przed oczami obrazki z dzieciństwa i w ustach czując gorycz tej małej kapusty. Myślę, że wielu z nas ma traumę, gdyż podawano nam nieodpowiednio przygotowane danie, ale na szczęście czasy i świadomość kulinarna się zmieniają. Brukselka coraz częściej gości na naszych stołach po latach odrzucenia, a to za sprawą chęci bardziej świadomego żywienia oraz kilku zalet, które już wymieniałem i wymienię ponownie :

regularne spożywanie brukselki może zapobiec nowotworom: odbytu, płuc, przełyku, pęcherza moczowego, żołądka i jelita grubego;
brukselka zawiera takie składniki mineralne jak: sód, potas, magnez, wapń, mangan, żelazo i miedź oraz cynk, fosfor;
witaminy w brukselce to: A, E, K, H, B1, B2, B3, B5, C, kwas pantotenowy (ważny dla planujących dziecko i kobiet w ciąży);
jest najbogatszym w białko warzywem spośród wszystkich kapustnych.

ok. 1 kg brukselki,
1 gałązka rozmarynu,
1 cebula,
1 ząbek czosnku,
1 puszka pomidorów,
1/2 łyżeczki papryki czerwonej słodkiej,
szczypta papryki chilli,
pieprz, sól,
olej kokosowy,
2 garście liści szpinaku.
2 liście laurowe,
3 ziarna ziela angielskiego,
ryż.

Brukselkę myjemy i gotujemy przez około 5 minut w wodzie ze szczyptą cukru, soli, oraz mleka roślinnego ( no chyba, że komuś nie przeszkadza smak zwykłego mleka ).
Na patelni podsmażamy cebulę z czosnkiem, zielem angielskim oraz liściem laurowym.
Dodajemy pomidory, przyprawy i chwilę podsmażamy.
Dodajemy do całości ugotowaną brukselkę i dusimy przez chwilę.
Na koniec dodajemy liście szpinaku, mieszamy i mamy danie gotowe.
Podajemy z ryżem lub zjadamy prosto z patelni, popychając danie powietrzem lub pieczywem.

Mam nadzieję, że dzięki takiemu połączeniu smaków, uda mi się zwerbować kolejnych zwolenników brukselki, która uwierzcie JEST SMACZNA. Wystarczy pamiętać o kilku szczegółach, które są istotne w trakcie jej gotowania ( cukier, sól, mleko ). Gdy zastosujecie się do tych porad, wasza przygoda z brukselką otworzy kolejną furtkę do niesamowitych wrażeń kulinarnych. Od czasu kiedy się nauczyłem ją przyrządzać, przestała być dla mnie nieciachanym składnikiem wyławianym z zupy. Gorąco polecam i zachęcam do kreatywnego kombinowania. Smacznego 🙂

2 minuty czytania 16 listopada 2015 2 komentarze

CALZONE NAWINIE

Bez kategorii, danie główne, przekąska

Czasem przychodzi taki dzień, że Twoją głowę przykrywa myśl o pizzy, o placku wypełnionym milionem dodatków, które rozpływają się w ustach. Oczywiście, ile można jeść pizzę z patelni, która tak na marginesie jest bardzo pyszna? Tym razem postanowiłem zrobić placek zawijany, wypełniony farszem ze wszystkiego co się nawinęło ( stąd oczywiście nazwa dania ).

CIASTO :

3 szklanki mąki pszennej ( tej zwykłej, najzwyklejszej ),
40 g drożdży,
270 ml ciepłej wody,
1 łyżeczka cukru brązowego,
1 łyżeczka soli,
4 łyżki oliwy z oliwek,

Przygotowanie rozpoczynam od przygotowania ciasta. Do miseczki wrzucam drożdże, cukier, wlewam ciepłą wodą. Wszystko mieszam i odstawiam na chwilę w ciepłe miejsce, by drożdże „ruszyły”.
Mieszam sól z mąką, wlewam do nich pracujące drożdże, oliwę i wyrabiam bardzo gładkie ciasto. Odstawiam pod przykryciem,na około 30-45 minut do wyrośnięcia. Ciasto powinno zwiększyć swoją objętość co najmniej dwukrotnie.

FARSZ:

1 puszka czerwonej fasoli,
1 puszka kukurydzy,
2 cebule,
2 ząbki czosnku,
2 puszki pomidorów,
kilka liści jarmużu,
1/2 papryczki chilli,
2 łyżeczki koncentratu pomidorowego,
1 łyżeczka bazylii,
1 łyżeczka oregano,
szczypta papryki czerwonej słodkiej,
pieprz, sól.
olej kokosowy.

Cebulę podsmażamy z czosnkiem na oleju kokosowym.
Zalewamy to wszystko pomidorami i dosypujemy przyprawy, chwilę redukujemy.
Dodajemy papryczkę chilli, kukurydzę oraz fasolę i podsmażamy by sos się maksymalnie zredukował ( nie można dopuścić by wyciekał z ciasta ).
Ciasto kroimy na 4 części i formujemy z nich okrągłe placki. Na środek nakładamy sporą ilość farszu i składamy na pół jak zwykłego pieroga.
Pieczemy przez 25 minut w piekarniku rozgrzanym do 180 stopni ( na 10 minut przed końcem do termoobiegu dodałem opiekanie z góry ). Po wyciągnięciu z piekarnika pizzę przykryłem na chwilę ręcznikiem, ciasto stało się bardziej elastyczne, przyjemniejsze dla sztućców).

Wiem, że znajdą się osoby którym nie będzie pasować rodzaj użytej przeze mnie mąki, że bardziej odpowiednia byłaby bezglutenowa. Niestety oprócz mąki z ciecierzycy, dysponowałem tylko pszenną. Obiecuję, że postaram się pokombinować z mąką bezglutenową, choć nie ukrywam że mój związek z mąką poznańską jest bardzo udany i nie chciałbym psuć tych relacji. Jak na razie życzę smacznego, oraz miłego dnia 🙂

2 minuty czytania 12 listopada 2015 4 komentarze

POMIDOROWO-PAPRYKOWE KLOPSY Z TOFU

Bez kategorii, danie główne

Od dłuższego czasu w lodówce zalegały 4 opakowania tofu naturalnego, które wręcz prosiły się o wykorzystanie do obiadu. Choć bardzo często przewijały się przez moje myśli kotlety z tofu, nigdy nie miałem okazji ich zrobić. „Niedzielny” obiad był idealną okazją by pokombinować i ukręcić coś pysznego. Oczywiście same klopsiki nie stanowiły pełnego posiłku, dlatego postanowiłem do całości dorzucić makaron, oraz awokado, które też już jakiś czas oczekiwało na wykorzystanie. Jednym słowem, ponownie przeprowadziłem akcję p.t. CZYSZCZENIE.

KLOPSIKI:

2 kostki tofu naturalnego,
10 pomidorów suszonych z zalewy,
4 łyżki ajvaru,
1 łyżkę sambal oelek,
1 gałązka rozmarynu,
1/2 szklanki bułki tartej,
2 łyżki płatków drożdżowych,
1 łyżeczka koncentratu pomidorowego,
pieprz, sól
olej kokosowy (do smażenia),
1/2 cytryny ( do marynaty),
zalewa z pomidorów ( do marynaty),
2 ząbki czosnku ( do marynaty ).

Tofu odsączamy z wody, kroimy w kostkę, zalewamy oliwą z pomidorów, sokiem z cytryny, wciskamy czosnek i pozostawiamy do zamarynowania. Zrobiłem to dzień wcześniej, żeby tofu wchłonęło jak najwięcej płynu.
Po wyciągnięciu tofu z marynaty, wrzucamy je do blendera z pomidorami, pastami, bułką tartą, płatkami drożdżowymi, przyprawami i wszystko mielimy na gładką masę.
Formujemy małe kotleciki i smażymy z obydwu stron, tak by się zarumieniły.

MAKARON:

1/2 opakowania makaronu nitki,
1 puszka pomidorów,
bazylia,
oregano,
1 cebula,
2 ząbki czosnku,
3 łyżki kaparów,
olej kokosowy,
pieprz i sól.

Makaron przygotowujemy zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
Cebulę podsmażamy z czosnkiem na oleju kokosowym.
Dodajemy pomidory oraz przyprawy i smażymy pomidory do uzyskania prawie gładkiego sosu.
Dorzucamy do całości kapary i dusimy jeszcze przez chwilę.
W kilka minut sos mamy gotowy. Można nim polać makaron lub wymieszać go z makaronem ( wybrałem drugą opcję).

AWOKADO :

2 szt. awokado,
sok z 1 cytryny,
2 duże ząbki czosnku,
sól.

Przyrządzenie awokado pozostaje już tylko formalnością, ponieważ po pokrojeniu go, wrzucamy do miski, zalewamy sokiem z cytryny, wciskamy czosnek, dodajemy sól i wszystko mieszamy. Serwujemy tak jak widać na załączonych obrazkach, ale nie wykluczam, że znajdą się osoby, które będą chciały klopsy dorzucić do sosu, który został zmieszany z makaronem ( też może być pysznie ).

Obiad zapisuję do zakładki DO IT AGAIN 😉 Życzę smacznego 🙂

3 minuty czytania 7 listopada 2015 3 komentarze

NALEŚNIKI Z RECYKLINGIEM

Bez kategorii, danie główne, przekąska

Osoby, które niekiedy coś ugotują, lub zdarza im się to częściej, wiedzą że nie zawsze wszystko się zużywa i czasem zostają półprodukty, odpady, w stosunku do których nie mieliśmy żadnych planów. Wyrzucić szkoda, ale koncepcji też brak. Idealna okazja, by otworzyć umysł i puścić wodze fantazji. Najlepsze dania to te, które są okraszone spontanem, szybką akcją i wszystkim tym co nam zalega w kuchni. W takiej sytuacji znalazłem się wczoraj, gdy po śniadaniu zostało kilka sztuk naleśników, uśmiechających się do mnie i machających z talerza. Obok nich rezolutnie podskakiwała, marchewka do pary z pietruszką, które zostały odrzucone przy przygotowywaniu zupy miso. Pierwsza myśl: Zmiażdżę warzywa i zawinę je w „szmatę”. Ta wersja jednak okazała się zbyt prosta i banalna, musiałem ten smak jakoś podkręcić, doprawić i coś dorzucić.

warzywa, których nie wykorzystałem po ugotowaniu ( pietruszka, marchewka,seler )
Naleśniki wersja śniadaniowa ( przepisy na ich wykonanie znajdziecie tutaj )
puszka białej fasoli,
puszka pomidorów,
2 cebule ( w tym jedna czerwona ),
2 ząbki czosnku ( do farszu ),
papryka ( Ostra lub słodka – wszystko zależy od tego jaki chcecie uzyskać smak. Moje naleśniki były lekko słodkie, więc fajnie się komponowały z lekko pikantnym farszem )
2 łyżeczki pasty ajvar,
szczypta bazylii,
szczypta oregano,
200 ml jogurtu sojowego,
2 ząbki czosnku ( do sosu ),
sok z połowy cytryny,
pieprz, sól.
koperek.
olej kokosowy.

Cebulę podsmażamy razem z czosnkiem, po czym dorzucamy do niej pomidory, które w miarę upływu czasu utworzą nam piękny sos.
Gdy pomidory już się nieco rozpłyną, dorzucamy do całości fasolę, pokrojone warzywa ( pietruszka, marchewka, seler ) oraz fasolkę.
Doprawiamy wszystko papryką, pieprzem, solą, ajvarem i dusimy jeszcze przez chwilę, by smaki się połączyły.
Gdy mamy gotowy farsz zabieramy się do przygotowania jeszcze szybszego sosu koperkowo – czosnkowego by nam potowarzyszył, podczas spożywania naszych naleśników.
Do miseczki wrzucamy jogurt, wciskamy sok z cytryny, wrzucamy łyżkę koperku świeżego ( ja wrzuciłem mrożony ), wciskamy 2 ząbki czosnku, pieprzymy, solimy i sos jest gotowy do spożycia.
Na naleśniki nakładamy farsz i zwijamy w dowolny sposób. Może to być trójkąt, kwadrat lub inny nieregularny kształt, ważne by nie żałować pysznego wkładu. Obok placka nakładamy sos, posypujemy koperkiem, czerwonym pieprzem i możemy się zabrać do jedzenia.

Bez żadnego zażenowania podałbym tę potrawę, gdyby nagle do domu zwalili się goście i jeszcze wcisnąłbym im tekst, że czułem zbliżające się odwiedziny i się przygotowałem. Dzięki takim akcjom, moja świadomość kulinarna się rozwija i pozwala na odważniejsze posunięcia. W tym przypadku nie było, żadnych kontrowersyjnych posunięć, ale rozplanowanie techniczne jest najszybszym krokiem do tego by swobodnie poruszać się po przestrzeni kuchennej. Życzę wszystkim udanej soboty i w trakcie przygotowań do biegu, kombinuje już co by wykombinować dziś na obiad 😉

2 minuty czytania 5 listopada 2015 15 komentarzy

KŁADZIONE KLUCHY Z GULASZEM

Bez kategorii, danie główne

Od samego rana wczoraj za mną chodziły kluchy kładzione, które nie ukrywam były częstym gościem w moim rodzinnym domu. Oczywiście wtedy występowały one z dodatkiem boczku, kiełbasy i innych tłustych dodatków, dlatego postanowiłem poszukać wersji nieco zdrowszej. Chciałem by posiłek, który wjedzie na stół był połączeniem dobrego smaku, oraz ekspresowego przygotowania. Daleko nie szukając sięgnąłem po mój ulubiony produkt, jakim niewątpliwie jest mąka ( łączy nas cichy romans ) i przystąpiłem do działania.

GULASZ ( tutaj będzie bardzo smacznie i szybko ):

1 puszka soczewicy ( na puszkach opiera się prędkość tego dania ),
1 puszka pomidorów,
2 cebule,
2 ząbki czosnku,
8 szt pieczarek,
1 łyżka sosu sojowego,
2 łyżki koncentratu pomidorowego,
1 gałązka rozmarynu,
odrobina majeranku,
czerwona papryka słodka ( szczypta ),
1 papryczka chilli.
sól, pieprz,
olej rzepakowy.

Cebulę szklimy na rozgrzanym oleju, po czym dorzucamy pokrojone w plastry pieczarki.
Gdy pieczarki już zmiekną, dorzucamy pomidory, czosnek, sos sojowy i resztę przypraw. Dusimy przez ok. 10 minut. Gdyby pomidory zbyt mocno się zredukowały można dolać odrobinę wody.
W końcowym etapie dorzucamy soczewicę, mieszamy, chwilę dusimy na małym ogniu i mamy gotowy gulasz.

KLUCHY:

4 łyżki mąki pszennej ( TAK ! To był eksperyment, dlatego proporcje będą w łyżkach i szklankach. Jako podpowiedź dodam, że łychy były kopiaste ),
5 łyżek mąki kukurydzianej ( W pierwszej wersji były 3 łyżki, ale ciasto było zbyt rzadkie ),
2 łyżki siemienia lnianego,
1 łyżeczka soli,
1 szklanka wody.

Wszystkie składniki mieszamy ze sobą, tak by utworzyła się gęsta, choć lejąca się masa.
Kluski nabieramy łyżką wcześniej zamoczoną we wrzątku, i wrzucamy do gara z wrzącą, osoloną wodą. Powtarzamy tę czynność do wyczerpania ciasta w misce.

Jak się człowiek dobrze spręży, to jest w stanie ogarnąć 30 minutowy posiłek po powrocie z pracy. Wykorzystuję każdą wolną chwilę na rozmyślanie o jedzeniu, dlatego najlepsze pomysły wpadają do głowy, gdy samotnie biegam. Z tego posiłku zadowolony jestem BARDZOOOOOO 🙂 Życzę udanego popołudnia, oraz smacznego 🙂