danie główne – Strona 39 – Vegenerat Biegowy

3 minuty czytania 26 stycznia 2016 10 komentarzy

GRYCZANO – CIECIERZYCOWA PIZZA

Zapotrzebowanie na bezglutenowe produkty, coraz częściej zmusza mnie do porzucania mojego serdecznego, pszennego przyjaciela i popycha do glutenfree kombinacji. Jeśli chodzi o włoski placek, przedstawiałem go już w odsłonie z patelni, z piekarnika, ale zawsze wspólnym mianownikiem była mąka pszenna. Wczoraj wskoczyłem na wyższy level i mogę sam sobie pogratulować pysznej obiado – kolacji. Musiałem uważać by nie zjeść wszystkiego, bo nie ukrywam, eksperyment okazał się strzałem w dziesiątkę.

125 g mąki gryczanej,
125 g maki z ciecierzycy,
200 ml ciepłej wody.
7 gram suchych drożdży ( 1 opakowanie ),
1 łyżeczka cukru,
szczypta soli,
2 łyżki oleju,
1 łyżeczka suszonej bazylii,

Cukier mieszamy z ciepłą woda i Drożdżami. Odstawiamy na bok by drożdże ruszyły ( ok 15-20 minut ).
Mąki mieszamy z solą i bazylią.
Gdy drożdże są gotowe, dodajemy je do mąk, dolewamy olej i mieszamy ciasto. Nie przejmujemy się nieciekawą konsystencją i odstawiamy na około 30-45 minut w ciepłe miejsce.
Gdy ciasto odrobinę „ruszy” smarujemy olejem formę, w której wyląduje ciasto i smarujemy olejem dłonie by podczas wyciągania ciasto nie przyklejało się do dłoni.
Rozprowadzamy ciasto po całej blaszce i smarujemy dodatkowo wierzch olejem.
Smarujemy sosem i układamy nasze dodatki ( wspomnę o nich za chwilę ).
Pieczemy przez około 12-15 minut w temperaturze 200 stopni.

Nie będę narzucał nikomu co ma władować na swoją wersję włoskiego placka, dlatego to co napisze poniżej jest przykładem, który wylądował u mnie.

garść pieczarek,
garść oliwek,
garść jarmużu,
1 cebula,
2 ząbki czosnku,
sos pomidorowy,
kawałek papryki chilli.

Cebulę i czosnek kroimy w talarki i podsmażamy krótką chwilę ( bardzo krótką ) Ściągamy z patelni.
Pieczarki podsmażamy przez chwilę, a pod koniec doprawiamy pieprzem i solą. Ściągamy z patelni.
Sos pomidorowy można zastąpić ketchupem ( wersja dla leniwych ), lub podsmażyć czosnek z pomidorami ( puszka ) i doprawić pieprzem, solą, bazylią, oregano. Sos redukować, tak by zrobił się gęsty. Naprawdę bardzo ekspresowy i chyba najpyszniejszy sos do pizzy.
Pizzę smarujemy sosem, układamy cebulę, pokrojone oliwki, pieczarki oraz chilli i wkładamy do piekarnika.
Na pięć minut przed wyciągnięciem z piekarnika, wrzucamy na patelnię jarmuż i podsmażamy go przez chwilę.
Jarmuż wrzucamy na pizzę po wyciągnięciu z pieca ( obróbka w piecu zrobiłaby z niego chipsy ). Podajemy z sosem czosnkowym, ketchupem lub sokiem malinowym ( jesli ktoś ma takie upodobania ) .

Mam nadzieję, że przypadnie wam do gustu ten smak i zdrowy akcent. Naprawdę musiałem bardzo się starać by nie pożreć tej pizzy w locie. Głodomorom i łasuchom polecam składniki pomnożyć i dopasować do ilości domowników. gdyż 30 centymetrowa pizza to dla jednego za mało. Miłego dzionka życzę, oraz smacznego 🙂

1 minuty czytania 24 stycznia 2016 4 komentarze

AUTORSKA, WEGAŃSKA KWAŚNICA Z TEMPEHEM

Bez kategorii, danie główne, zupa

Przepiękną mamy porę roku, jest przecudnie biało, wszystkie znaki na ziemi i niebie wskazują nam kierunek GÓRY. Co zrobić gdy nie mamy urlopu? Jak żyć gdy wszyscy znajomi bawią się w Zakopanem, Cisnej lub innej Szklarskiej Porębie? Na pewno nie będziemy się mazać i przybliżymy sobie górski klimat, przyrządzając autorską kwaśnicę z tempehem. Nie żebym się jarał tym co poczyniłem w kuchni, ale efekt jest piorunujący. Żeby przybliżyć klimat górski, wpuściłem do mieszkania nieco chłodu i przed jedzeniem nasmarowałem policzki śniegiem, by nabrać nieco zimowej barwy.

1/2 kg kapusty kiszonej,
2 pietruszki,
2 marchewki,
1/2 selera,
1 por,
3 ząbki czosnku,
1 opakowanie tempehu wędzonego,
3 liście laurowe,
4 ziarna ziela angielskiego,
1 łyżeczka papryki wędzonej słodkiej,
2 łyżeczki koncentratu pomidorowego,
pieprz, sól,
olej rzepakowy,
pyry/ziemniaki/kartofle…etc…

Por pokroić w talarki i podsmażyć z czosnkiem.
Dorzucić do garnka liście laurowe, ziele angielskie, oraz pokrojony tempeh.
Podsmażamy i dodajemy pokrojoną marchew, por oraz pietruszkę – podsmażamy przez chwilę.
Zalewamy wszystko 1/5 l wody, dodajemy koncentrat pomidorowy i gotujemy do uzyskania odpowiedniej miękkości warzyw.
Gdy warzywa zmiękną dorzucamy kapustę kiszoną, lekko poszatkowaną. Pamiętajcie aby kapusta była dobrej jakości, najlepiej ze sprawdzonego źródła. Kapusty marketowe, raczej średnio się do tego nadają. Doprawiamy i gotujemy przez około 30 minut.
Podajemy z ugotowanymi pyrami.

Myślę, że wszyscy zwolennicy góralskiej kuchni, bardzo się ucieszą czytając tego posta. Za sprawą wędzonego tempehu i papryki, żadnego zwierzęcia nie trzeba pozbawiać żeber by zjeść pyszną zupę. Kochani, nie pozostaje mi nic innego jak życzyć udanego kucharzenia, oraz smacznego 🙂

2 minuty czytania 22 stycznia 2016 4 komentarze

FRITTATA Z OLIWKAMI I SUSZONYMI POMIDORAMI

Bez kategorii, danie główne, kolacja, śniadanie

Nie jest żadnym problemem dla wegan, by odtworzyć potrawę w której głównym składnikiem są jajka i przy tym samym zachować świetną formę podania, jak i fantastyczny smak. Frittata występowała już w moim menu, w wydaniu z jarmużem i świeżym pomidorem. Nie ukrywam, że dzisiejsze połączenie zostało wymuszone przez kłujące w oczy produkty. Oliwki już od dawna, awanturowały się by wyskoczyć ze słoika, a stojące obok nich suszone pomidory,cały czas chodziły zalane. Przerżnięta, przy okazji ostatniego dania papryka chilli, zaczęła już się domagać kolejnego cięcia, dlatego postanowiłem zrobić z tym porządek.

1 szklanka mąki z ciecierzycy,
1 szklanka wody,
1 łyżka płatków drożdżowych,
około 30 oliwek czarnych,
10 pomidorów suszonych z zalewy,
2 cebule,
3 ząbki czosnku,
1/2 papryki chilli,
kilka liści bazylii,
szczypta oregano,
sól, pieprz,
odrobina zalewy z pomidorów.

Cebulę, czosnek i chilli podsmażamy przez chwilę, na niewielkiej ilości zalewy z suszonych pomidorów.
Mąkę mieszamy z płatkami drożdżowymi, przyprawami i wodą.
Do miski dorzucamy, pokrojone oliwki, pomidory oraz bazylię.
Masę przelewamy na rozgrzaną patelnię, wysmarowaną oliwą z zalewy pomidorowej.
Zmniejszamy ogień, przykrywamy patelnie i co jakiś czas sprawdzamy zarumienienie naszego omleta. Gdy omlet będzie swobodnie odchodził od patelni, przewracamy go na drugą stronę i przypiekamy ponownie pod przykryciem. Podajemy z „trawą” i opcjonalnie polewamy sosem na bazie octu balsamicznego.

Danie uniwersalne. Idealnie nadaje się jako śniadanie, obiad, oraz kolacja, które w przeciągu 15 minut możecie przygotować bez żadnego spięcia. Produkt w pełni bezglutenowy, smaczny i bardzo sycący !!! Jeśli jeszcze nie próbował(eś)aś wegańskiej wersji omleta, najwyższy czas to zmienić !!! Smacznego 🙂

2 minuty czytania 20 stycznia 2016 Brak odpowiedzi

WEGAŃSKI SOS BOLOGNESE

Bez kategorii, danie główne

Niekiedy bywa tak, że gotujesz coś i nagle się okazuje, że ktoś właśnie w tym samym momencie serwuje to samo. Taką sytuację miałem wczoraj gdy mieszając w garze, nagle słyszę: ” …a wiesz co Olga Smile, właśnie wstawiła na facebooka?” Wiedziałem, że na pewno nie są to świeże szparagi, polewane sosem holenderskim, dlatego z udawaną ciekawością odpowiedziałem : „Sos boloński?” Cóż, czasem tak bywa, że pomysły są powielane, bez żadnego kopiowania i konsultacji. Pozwoliłem sobie zajrzeć do przepisu w/w blogerki i oznajmiam, że mój przepis jest mniej skomplikowany, jak zwykle okraszony prostotą i oblany łatwizną.

2 puszki pomidorów,
2 cebule,
1 mała papryczka chilli,
3 ząbki czosnku,
1 duża marchew,
2 łodygi selera naciowego,
100 g kotletów sojowych ( do gotowania 2 liście laurowe i 4 ziarna ziela angielskiego + sos sojowy ),
3 liście laurowe,
1 łyżeczka tymianku,
1 łyżeczka oregano,
bazylia – dowolna ilość,
pieprz, sól,
olej rzepakowy,
wegański parmezan,

Kotlety sojowe wrzucamy do wrzątku i gotujemy zgodnie z instrukcją na opakowaniu, dorzucając 1 łyżkę sosu sojowego, sól, liść laurowy oraz ziele angielskie. Po ugotowaniu, kotlety kroimy, wręcz siekamy na małe kawałki.
Cebulę podsmażamy z czosnkiem i papryczką chilli.
Do całości dorzucamy startą na jarzynówce marchewkę, liście laurowe, oraz pokrojony w cienkie plastry seler naciowy. Smażymy przez kilka minut, by warzywa zmiękły i dorzucamy odsączone z płynu, drobno posiekane kotlety sojowe. Smażymy ponownie, przez chwilę.
Dodajemy na patelnie przyprawy, oraz pomidory, przesmażamy wszystko tak by z pomidorów utworzył się sos.
Końcowy etap obejmuje degustację, oraz ewentualne doprawienie.

Sos można podać z czymkolwiek i kiedykolwiek. Jeśli ktoś jest entuzjastą zjadania sosu łyżką, nie będziemy mu tego zabraniać. W przypadku, jeśli ktoś zapragnie zjeść ten sos z kopytkami lub ryżem, nie będziemy oponować. Towarzystwo w jakim zostanie podany ten sos, jest jak najbardziej indywidualną sprawą. U mnie sos wylądował klasycznie, na makaronie ( nie pełnoziarnistym 😉 w towarzystwie bazylii i wegańskiego parmezanu. Jakie wrażenia??? Nie potrzebuję mięsa mielonego, ani żadnego innego, by „ukręcić” przepyszny sos boloński. Dziękuję, smacznego 🙂 KURTYNA ! 😉

2 minuty czytania 18 stycznia 2016 1 odpowiedź

CIECIORKA W POMIDORACH Z BROKUŁEM

Bez kategorii, danie główne

Węgle, tłuszcze, białka ! Bilans, dieta, słupki ! Choć nie stoję z kalkulatorem przy garach i nie wyliczam ilości zjadanych porcji, staram się dostarczać wszystkich niezbędnych elementów. Wiadomo, że gdybym się w to zagłębił, znalazłbym pewne niedociągnięcia, ale nie ma co popadać w skrajności. Wyniki badań, które wykonuje regularnie i świetne samopoczucie niech będą najlepszym wyznacznikiem mojego stanu zdrowia. Wczoraj znów nie obyło się bez biegania, a to za sprawą niesamowicie pięknej pogody. Choć miałem odpoczywać, nogi same wyciągnęły mnie na 20 kilometrowy przebieg. Jak zwykle po bieganiu, należy przyjąć coś pysznego i zdrowego. Byłem na to przygotowany i w sobotę namoczyłem ziarna ciecierzycy. O tym co z niej powstało, opowiem w poniższym przepisie.

1 szklanka ciecierzycy ( przed gotowaniem ),
1 mały brokuł,
2 puszki pomidorów,
2 cebule,
2 ząbki czosnku,
2 cm kawałek papryczki chilli,
2 łyżeczki pasty curry,
1 łyżeczka cynamonu,
szczypta kminu rzymskiego,
1 duża marchew,
1 duża pietruszka,
2 łodygi selera naciowego,
natka pietruszki,
pieprz, sól,
kasza jaglana,
olej rzepakowy.

Ciecierzycę zalewamy wodą i odstawiamy( najlepiej na całą noc, lub na co najmniej 8 godzin ).
Po namoczeniu, ciecierzycę, odsączamy, zalewamy ponownie wodą i gotujemy przez około 1 godzinę pod przykryciem.
Cebulę podsmażamy wraz z czosnkiem i papryką chilli.
Marchew, pietruszkę i seler, kroimy w cienkie plastry i dorzucamy na patelnie. Smażamy przez kilka minut, by warzywa nieco zmiękły.
Dodajemy pomidory, pastę curry, przyprawy i dusimy przez kilka minut.
Brokuła rozdzielamy na mniejsze różyczki i gotujemy na parze.
Do sosu pomidorowego dorzucamy cieciorkę i dusimy wszystko przez około 10 minut, na małym ogniu. Pod koniec dorzucamy natkę pietruszki.
Podajemy z kaszą, ryżem lub makaronem i ugotowanymi różyczkami brokuła.

Najwięcej czasu w tym przepisie zabiera przygotowanie cieciorki. Dla ludzi aktywnych, zapracowanych lub żyjących w biegu, dobrym rozwiązaniem będzie użycie cieciorki konserwowej, lub jednorazowe ugotowanie większej ilości. Przepis jak zwykle banalnie prosty, nie obciążający portfela i dostępny dla każdego. Życzę udanego poniedziałku, oraz smacznego 🙂