#wielkanoc – Vegenerat Biegowy

MAZUREK Z KREMEM KOKOSOWO-MAKOWYM

Przemysław Ignaszewski — Sat, 11 Apr 2020 06:42:51 +0000

Nie będę się za bardzo rozpisywał przy tym przepisie, gdyż nie ma tutaj co pisać. To ciasto po prostu trzeba zrobić. Korzystając z okazji, że mamy Wielkanoc, chciałbym Wam złożyć życzenia.

Nastał nietypowy czas dla nas. Rządzący nakładają na nas obostrzenia, zamykają nas w domach, ograniczają, jednocześnie łamiąc wszelkie procedury i narzucone środki ostrożności. Wiem, że wielu z Was musiało zmienić swoje plany, odłożyć spotkania rodzinne i Święta spędzicie w wąskim, domowym gronie. Wielu z Was, będzie polnymi drogami zasuwać na spotkania rodzinne. Rozumiem zarówno tych pierwszych, jak i tych drugich. Nie oceniam. Bez względu na to, jak i gdzie spędzicie ten czas, chciałbym wam życzyć dużo uśmiechu, radości i w obecnej sytuacji nieprzebrane pokłady rozsądku. Spędźcie ten czas najlepiej jak to możliwe. Smacznego.

SPÓD:

3 szklanki mąki pszennej,
1/2 szklanki oleju z pestek winogron,
1/3 szklanki wody,
1/3 szklanki ksylitolu,
kilka kropel ekstraktu waniliowego.

Wszystkie składniki wrzucamy do miski i mieszamy ze sobą. Gdy ciasto będzie zbyt suche, można dodać odrobinę więcej wody.
Blachę (45x25x6) wykładamy papierem i przekładamy do niej ciasto, oklejając boki na wysokość około 2 cm. Spód ciasta nakłuwamy widelcem.
Pieczemy przez około 40 minut w temperaturze 180 stopni.

MASA:

Przepis na podstawową masę makową, znajdziecie tutaj.

Dodatkowo jednak będziemy potrzebować 2 puszki, dobrze schłodzonego mleczka koksowego. Najlepiej po zakupie mleczka, włożyć je do lodówki.

Masę makową i stałą część z mleczka kokosowego, wrzucamy do kielicha blendera i wszystko miksujemy przez kilkanaście sekund. Tak by wszystkie składniki się połączyły.
Masę przelewamy na przestudzony już spód i chowamy na około 2 godziny do lodówki.

DEKORACJA:

1/3 szklanki mleka roślinnego,
2 czekolady gorzkie,
płatki migdałów,
żurawina suszona.

Mleko rozgrzewamy w garnku, po czym wrzucamy do niego pokruszoną czekoladę. Mieszamy do momentu rozpuszczenia, po czym wylewamy polewę na zimne ciasto.
Dekorujemy żurawiną i płatkami migdałowymi.

„JAJA” W SOSIE TATARSKIM

Przemysław Ignaszewski — Tue, 07 Apr 2020 06:56:33 +0000

Choć nigdy nie zamieszczałem tego przepisu na jaja, w takiej formie robiłem je już niejednokrotnie. Zawsze zostawiałem je sobie, jako perełkę na warsztaty w szkołach gotowania. Dziś, w obliczu obostrzeń, braku możliwości spotkania z Wami, postanowiłem się podzielić receptą na ciekawe rozwiązanie wielkanocne. Uprzedzając wszystkim negatywnie komentujących, hejtujących. Wiem, że to nie jajo! Mam to w nosie? Smakuje jak jajo, wygląda jak jajo! Nie wiem dlaczego miałbym to nazwać inaczej? Może pasowałaby nazwa – ” Mleko zagęszczone agarem, w którym pływa ciecierzycowa kulka przyprawiona kurkumą”? Chyba trochę za długo i mało przejrzyście! Zatem moi Drodzy, cieszcie się, kombinujcie, smakujcie, eksperymentujcie. Będzie smacznie, kolorowo i ciekawie. Smacznego

ŻÓŁTKO

1 puszka ugotowanej ciecierzycy,
1 łyżka musztardy,
1 łyżeczka kurkumy,
sól kala namak.

Wszystkie składniki wrzucamy do blendera i miksujemy na gładką masę.
Z powstałej masy formujemy kulki, z jednej strony spłaszczamy i układamy w foremce silikonowej. Ostatnio takie widziałem w sklepach Carrefour. Pamiętajcie, że kształt jajek, to kwestia waszej wyobraźni.

BIAŁKO

250 ml mleka roślinnego,
1 łyżka soku z cytryny,
1 płaska łyżeczka agar agar,
sól kala namak.

Mleko przyprawiamy solą (ostrożnie) doprowadzamy do wrzenia, po czym dodajemy substancję żelującą agar agar.
W trakcie gotowania dodajemy sok z cytryny. Gotujemy około 2 minut.
Mleko przelewamy do silikonowych foremek, gdzie wcześniej umieściliśmy tzw. żółtka. Zostawiamy do wystygnięcia, po czym wkładamy do lodówki.

Tak wykonane jajka podajemy z sosem tatarskim. Przepis znajdziecie w tym linku. Jeśli nie chcecie używać do tego przepisu nerkowców, zawsze możecie wymieszać wegański majonez z gęstą śmietaną od plantON, która jest dostępna w większości dużych dyskontów spożywczych.

PASZTET WIELKANOCNY

Przemysław Ignaszewski — Thu, 13 Apr 2017 06:37:44 +0000

W domu ostatnio bywam tak często, że nawet jegomość, który mieszka od jakiegoś czasu obok, zaczepia mnie przed drzwiami tekstem: „…a sąsiad to chyba nowy?” Doskonale zdaje sobie sprawę, że mógłbym częściej zaglądać do własnej kuchni i więcej czasu spędzać w biegu, ale wydając książkę, miałem świadomość, że czeka mnie ostre naciąganie i zaginanie czasoprzestrzeni. W związku z tym, że od dziś znów wyjeżdżam na kilka dni, musiałem przyrządzić cokolwiek na zbliżające się Święta. Nie miałem za bardzo czasu na większe zakupy, więc skupiłem się na stworzeniu pasztetu z tego, co miałem na podorędziu. Poszukiwania rozpocząłem od lodówki, z której na pierwszym planie zerkały na mnie nienachalnej urody pieczarki. Kącki moich ust na ich widok, zaczęły kierować się w stronę oczodołów, gdyż w głowie zaczęła się rodzić wizja. Pamiętałem też o słoneczniku, który przy każdym otwarciu szuflady, ostentacyjnie wysypywał się z opakowania, dając do zrozumienia, że powinien się znaleźć w pojemniku. Zebrałem go do kupy i położyłem obok niezbyt urodziwej pieczarki. Kątem oka widziałem, że po mojej prawicy, nagle powstało jakieś poruszenie i dziwny gwar w skrzynce z warzywami. Odgarnąłem „reklamówki-żulówki” (cienka torba foliowa, niejednokrotnie występująca z logotypem dyskontu spożywczego) i ujrzałem warzywny krąg. Choć nie były już pierwszej świeżości, stwierdziłem że ładnie się będą komponować z równie wymęczonymi pieczarkami i rozwydrzonym słonecznikiem. Jako że jestem niepisanym liderem w obrabianiu cebuli, nie wyobrażałem sobie tego melanżu bez niej. Jak zwykle przesadziłem z proporcjami i gdy zbliżała się godzina spotkania z Morfeuszem, uświadomiłem sobie, że jestem sam w domu i muszę ogarnąć ten słonecznikowo – jaglany syf. Jestem niewsypany, ale kanapka z pasztetem rekompensuje wszystko.

3/4 szklanki kaszy jaglanej,
300 g pieczarek,
300 g słonecznika,
2 duże cebule,
4 ząbki czosnku,
1 duża marchew,
1 pietruszka,
1/4 selera,
2 łyżki majeranku,
1 łyżka papryki wędzonej,
1 łyżeczka tymianku,
2 łyżki zmielonego siemienia lnianego,
olej z pestek winogron.

Jaglankę gotujemy zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
Cebulę kroimy i połowę z niej, podsmażamy w garnku z olejem.
Gdy cebula się zeszkli, dorzucamy pieczarki.
Po usmażeniu pieczarek, dorzucamy starte na jarzynówce warzywa i dusimy przez chwilę. Doprawiamy.
W malakserze mielimy ziarna słonecznika.
Do garnka dorzucamy jaglankę, zmielony słonecznik i wszystko mieszamy.
Powstałą masę miksujemy za pomocą malaksera, a gdy będzie gładka dorzucamy bardzo drobno posiekaną cebulę (połowę, którą odłożyliśmy wcześniej), oraz przeciśnięty przez praskę czosnek. Tym razem mieszamy ręcznie.
Prawie gotowy pasztet przekładamy do foremek i pieczemy przez około 45 minut w temperaturze 180 stopni.

Robiłem już wiele pasztetów, ale ten wyszedł wyjątkowo pyszny, aksamitny, a na dokładkę zniewala zapachem. Przepadłem w trakcie dzisiejszej degustacji śniadaniowej. Życzę wszystkim smacznego, oraz miłego dnia