#bób – Vegenerat Biegowy

PIKANTNY BÓB Z PIETRUSZKĄ

Przemysław Ignaszewski — Thu, 03 Aug 2017 06:12:21 +0000

Normalny człowiek gdy wybiera się na wakacje, jedzie z ostrym nastawieniem stołowania się w terenie. W związku z tym, że Łeba nie należy do miast, w których na każdym rogu jest wegańska opcja, zanim wyjechaliśmy poczyniliśmy solidne zakupy. Wiedzieliśmy, że jedzenie pierogów z kapustą i grzybami przez cały tydzień, nie jest zbyt mądrym posunięciem, dlatego zabraliśmy ze sobą kilka smacznych produktów. Choć pomysł na jego wykorzystanie krążył w mojej głowie od pierwszego dnia, jakoś nie miałem okazji, by stać się jego oprawcą. Na pierwszy rzut poszły wcześniej wspomniane pierogi. Były przepyszne.Kolejnego dnia postanowiłem przetestować kolejne półksiężyce w innej lokalizacji. Te z kolei okazały się być zwykłymi, rozpadającymi się kluchami. Udało mi się też znaleźć w okolicy portu, knajpę gdzie zaserwowano mi tofu w pięciu smakach. Byłem bardzo zaskoczony ilością tego dania jak i smakiem. Przyszedł jednak dzień, kiedy bób zaczął dawać znaki, że już na niego czas. Stukał od wewnątrz w drzwi lodówki, używając przy tym obraźliwych epitetów w moim kierunku. Choć nie chciało mi się na urlopie stać przy garach, postanowiłem ogarnąć tego niesfornego typa. Misterny plan został wdrożony w życie. Potraktowałem go bardzo ostro.

1 kg świeżego bobu,
1 papryczka chilli,
1 pęczek pietruszki,
4 ząbki czosnku,
sól,
cukier.
olej kokosowy.

Bób gotujemy z odrobiną cukru przez około 10 minut. Po 7 minutach dosypujemy ok. 1 łyżeczkę soli.
Podsmażamy 3 ząbki czosnku, oraz papryczkę chilli, po czym dorzucamy bób. Podsmażamy przez kilka minut.
Pod koniec smażenia dorzucamy posiekaną pietruszkę.

Tak jak kiedyś bób był dla mnie czymś obcym, tak teraz nie wyobrażam sobie lata bez niego. Danie to może stanowić świetną przekąskę, samodzielne danie, lub element sałatki. Gorąco polecam

PYZY ZIEMNIACZANE Z BOBEM

Przemysław Ignaszewski — Wed, 12 Jul 2017 06:08:59 +0000

W kuchni roślinnej jest kilka takich produktów, które pokochasz od pierwszego kęsa, albo najzwyczajniej w świecie je znienawidzisz, bo ktoś je bez pomysłu podał. Pamiętam moje pierwsze spotkanie z topinamburem, który zamówiony w internecie, dotarł do mnie z garścią nadziei na dobry smak. Spotkanie to skończyło się gorzkim niesmakiem i wypełnieniem kosza na śmieci. Nie wiedziałem jak ugryźć ten temat. Wspominana już przeze wcześniej mnie mąka z ciecierzycy, też potrafi ostro namieszać w kubkach smakowych. Jeśli się z nią spotkacie, nie próbujcie jej roztworu z wodą. Nawet kwaśny smak soku cytrynowego, nie potrafi zniwelować „laczka” w gębie, który pojawia się po krótkotrwałym kontakcie. Kolejnym produktem na pewno jest bób, który pomimo całej skrywanej w sobie dobroci, ma swoich przeciwników i wielbicieli, jak to na gwiazdę przystało. Z racji tego, że staram się rozgryźć temat, stawiam się na miejscu przeciwników i patrzę ich oczami na jegomościa. Zapach, który roztacza w trakcie obróbki termicznej, może się kojarzyć bardzo dziwnie i raczej nie wróży nic dobrego. Osoby wrażliwe na aromaty, zapewne w tym momencie podziękują i uciekają z kuchni. Po ugotowaniu jasnozielone warzywo zamienia się w paskudnie szare coś, co bardziej przypomina głaz niż jadalny produkt. Po wysypaniu bobu na talerz tworzy się piękna chorwacka plaża. Ten widok raczej nie zachęca i chyba stąd się wzięło powiedzenie, że weganie jedzą kamienie. Przez kilka lat gotowania nauczyłem się jednego. Nawet jeśli coś mi nie zasmakuje za pierwszym razem, szukam kolejnych odsłon. Być może w trakcie przygotowania popełniłem błąd, a kolejne próby będą cudownym olśnieniem i odkryciem. Bób kocham bezgranicznie i w sezonie wciskam go wszędzie. Korzystam z jego niewątpliwej dobroci. BÓB, HUMMUS, WŁOSZCZYZNA ! (…tak jakoś mi się wymsknęło).

FARSZ:

500 g bobu,
3 ząbki czosnku,
pęczek pietruszki,
pieprz,
sól,
4 łyżki oliwy z oliwek.

Bób gotujemy z odrobiną cukru przez około 15 minut. Po 10 minutach dosypujemy ok. 1 łyżeczkę soli.
Po wystudzeniu bób obieramy ze skórek i rozgniatamy go widelcem.
Dodajemy czosnek przeciśnięty przez praskę, drobno posiekaną pietruszkę, oliwę, pieprz, sól i wszystko mieszamy.

CIASTO:

5 dużych ziemniaków,
skrobia ziemniaczana,
sól.

Ziemniaki obieramy, gotujemy z solą, rozgniatamy, studzimy.
Masę ziemniaczaną po lekkim wystudzeniu, dzielimy na 4 części. Wyciągamy jedną część i w jej miejsce wsypujemy skrobię ziemniaczaną. CAŁOŚĆ ziemniaków mieszamy ze skrobią. Ciasto wyjdzie gładkie, aksamitne, nie klejące się do rąk.
Z masy ziemniaczanej odrywamy odrywamy kawałek ciasta, formujemy kulkę i rozpłaszczamy ją na dłoni, tworząc „krążek” o grubości” ok. 5mm. Łyżeczką nakładamy farsz, na środek i zamykamy całość, tworząc kulkę. Gdy już mamy gotowy produkt, wrzucamy go do osolonego wrzątku. Po wypłynięciu na powierzchnię gotujemy przez 4 minuty. Podajemy okraszone podsmażoną cebulą i szczypiorem.

Osoby, które obserwują mojego bloga dłuższy czas wiedzą, że pałam wielką miłością do klusek ziemniaczanych. Jest to uczucie bezgraniczne, które ujawnia się co jakiś czas w nowej odsłonie. Wszystkim miłośnikom bobu życzę smacznego, oraz miłego dnia.

PIEROGI Z GRILLOWANEJ KALAREPY, FASZEROWANE BOBEM I PIETRUSZKĄ

Przemysław Ignaszewski — Mon, 10 Jul 2017 06:19:17 +0000

W związku z tym, że moje plany nieco się pozmieniały, zamiast biegać pomiędzy murami malborskiego zamku, krzątałem się cały dzień w kuchni. Mając do dyspozycji całą skrzynkę świeżych warzyw, stałem przy wyspie w kuchni i zerkałem na nie z dumą, jak szlachcic na rozciągające się przed nim połacie terenu. Nie wiem skąd, ale wiedziałem, że to jest mój dzień i nic nie było w stanie tego spier….tfu…zepsuć. Rozpocząłem od grubszego tematu, wplatając fasolkę szparagową w ostry gulasz z sojowym kotletem. Strzał w dziesiątkę. Chyba 33 razy sprawdzałem, czy na pewno nie jest mdły, wzdychając przy tym z zachwytu. Kolejne manewry skupiły się na kluchach z zielonym farszem. Już wtedy chwytałem się za głowę, bo porcje raczej nie należały do małych. Widząc, że agrest się niecierpliwi, postanowiłem zaprosić go na deser i po chwili w domu roztaczał się bezwstydny zapach tarty. W tym momencie musiałem na chwilę przerwać, bo choć głodny nie byłem, musiałem w niej zatopić usta. Orgazm kulinarny. Cały czas odczuwałem niedosyt, więc szukałem dalej. Inspirując się pomysłem na carpaccio z kalarepy, postanowiłem ją wrzucić na grilla, a jako dodatek podać pastę z bobu. W trakcie prezentacji dania stwierdziłem jednak, że wygląda to nijak i zacząłem miętosić plaster w dłoniach. Ku mojemu zdziwieniu, po kilku sekundach trzymałem w dłoni pieroga, a na mojej twarzy pojawił się szelmowski uśmiech. Wiem, że życie nie jest kreowane przez przypadki, ale w obecnej sytuacji… życzę smacznego.

2 duże kalarepy,
250 bobu,
2 ząbki czosnku,
1/2 pęczka pietruszki,
pieprz,
sól,
1 łyżka stałej części mleczka kokosowego,
1 łyżka oliwy z oliwek,
sok z cytryny,
olej z pestek winogron.

Bób gotujemy do miękkości w słonej wodzie, z niewielką ilością cukru.
Po wystudzeniu bób obieramy ze skórek i rozgniatamy go widelcem.
Dodajemy czosnek przeciśnięty przez praskę, drobno posiekaną pietruszkę, mleczko, oliwę, pieprz, sól i wszystko mieszamy.
Kalarepę obieramy ze skórki i kroimy w bardzo cienkie plastry.
Warzywo skrapiamy delikatnie cytryną, olejem, obsypujemy pieprzem i solą.
Smażymy na patelni grillowej, do momentu zarumienienia.
Kalarepę smarujemy pastą z boby na całej powierzchni. Na środku może pozostać większa ilość farszu. Składamy plater na pół, który bez problemu się skleja, tworząc pieroga.
Posypujemy pieprzem, pietruszką lub czym sobie wymyślimy. Smakują dobrze na ciepło, jak i na zimno.

Jako wielki miłośnik pierogów zdaję sobie sprawę, że niektórzy mogą być oburzeni takim rozwiązaniem. Choć sam wolę zdecydowanie pierogi z ciasta, taka wersja też do mnie przemawia. Życzę owocnego gotowania, dnia…no i tak jak zwykle, smacznego